siz bir qədər Öz otaqlarınıza çəkilin, çağıranda Maskaları taxaraq gələrsiniz, di gedin...

Xanımlar gedir. (Antonioya).

Klavdio və prins mənə söz veriblər ki,

Səhər bizə gəlsinlər. Sən rolunu bilirsən:

Qardaşının qızına atalıq eyləyərək

Qayda-qanunla onu qrafa verməlisən. Antonio. Arxayın ol, rolumu yaxşı oynayıram mən... B e n e d i k t. Müqəddəs ata, sizdən mənim bir xahişim var. Rahib. Oğlum, xahişin nədir? Benedikt.

İki şeydən biridir:

Birləşdirin ya bizi, ya da ki ayırınız...

(Leonatoya).

Əziz, hörmətli senyor, Beatriçə nəhayət

Üzümə gülümsəyib etmiş mənə mərhəmət... Leonato. Çünki qızım gözünü ona girov veribdir. Benedikt. Mən də təbəssüm dolu gözlərlə baxdım ona... Leonato.

Bu sıcaq duyğuların gərək ki, borclusunuz

Mənə, Klavdioya və prinsə, de nə var? Benedikt.

Bu sualın cavabı, senyor, ancaq sizdədir.

Arzumuz budur, bizə xeyir-dua verin siz,

Bu müqəddəs nigahı bağlamaqda sizin də

Zəhmətiniz olacaq... L e o n a t o. Mən razıyam. Rahib.

Mübarək olsun, mən də

Razıyam, budur onlar özü də gəlir bura...

Don Pedro, Klavdio və iki-üç əyan gəlir.

Don Pedro. Möhtərəm cənablara bizdən salamlar olsun.

Leonato.

Salam, hörmətli prins. Salamlar, Klavdio. Biz sizi gözləyirik. Qərarınız nə oldu, Razısanmı qardaşım qızmı almağa sən?

Klavdio. Razıyam, lap bir həbəş qızı da