a olsa bilin...

Leonato. Qardaşım, gətir onu. Kəsilsin kəbinləri.

Antonio gəlir.

Don Pedro.

Benediktə nə olub? Xeyr ola niyə belə Fevral ayı kimisən? Bulud, şaxta, fırtına Örtüb bütün üzünü?

Klavdio.

Yəqin yadına vəhşi öküz düşüb. Qorxma heç, cəsarətli ol, dostum! Biz sənin buynuzuna zınqırovlar taxan, Sən bütün Avropanı əsir edərsən. Necə Yupiter adlı Allah öküz cildinə girib Sönməz ehtirası ilə əsir etmişdi bir vaxt...

Benedikt.

O öküz alışmışdı xoş səslə böyürməyə... Həmdə ki o əcaib öküz sənin atanın İnəyinə yaxşı bir dana bəxş eləmişdi. Yeri düşüb qoy deyim: Səsdə, danışıqda sən O dananın doğmaca qardaşısan, elə bil...

A n t o n i o və maska taxmış x a n ı m 1 a r gəlir.

Klavdio.

Cavabını bu sözün mən sənə borclu olum. Bu xanımlardan hansı deyin qismətdir mənə?

Antonio. Bəxt qismətin bu qızdır. Təhvil verirəm, gəl al.

Klavdio. Demək, bu mənimkidir? Üzünü göstər görüm...

Leonato.

Yox, hələ olmaz, əvvəl bu müqəddəs atanın Qarşısında and içib əhdi-peyman bağla sən...

Klavdio.

Əlini ver, gözəl qız: and içirəm indi mən Ərin olacağam, bil, sən nə zaman istəsən...

Qero (maskanı çıxarır).

Birinci arvadınız mən olmuşam sağ ikən, İlk ərim olmusunuz siz məni sevən zaman.

K 1 a v d i o. İkinci Qero!

Qero.

Bəli, doğrudan, ikinciyəm.

Birinci öldü qara böhtanlar dəryasında,

Mən isə yaşayıram tər-təmiz əvvəlki tək.

Don Pedro.

Benediktə nə olub? Xeyr ola niyə belə Fevral ayı kimisən? Bulud, şaxta, fırtına Örtüb bütün üzünü?

Klavdio.

Yəqin yadına vəhşi öküz düşüb. Qorxma heç, cəsarətli ol, dostum! Biz sənin buynuzuna zınqırovlar taxanı, Sən bütün Avropanı əsir edərsən. Necə Yupiter adlı Allah öküz cildinə girib Sönməz ehtiras ilə əsir etmişdi bir vaxt...

Benedikt.

O öküz alışmışdı xoş səslə böyürməyə... Həmdə ki o əcaib öküz sənin atanın İnəyinə yaxşı bir dana bəxş eləmişdi. Yeri düşüb qoy deyim: Səsdə, danışıqda sən O dananın doğmaca qardaşısan, elə bil...

A n t o n i o və maska