taxmış x a n ı m 1 a r gəlir.

Klavdio.

Cavabını bu sözün mən sənə borclu olum. Bu xanımlardan hansı deyin qismətdir mənə?

Antonio. Bəxt qismətin bu qızdır. Təhvil verirəm, gəl al.

Klavdio. Demək, bu mənimkidir? Üzünü göstər görüm...

Leonato.

Yox, hələ olmaz, əvvəl bu müqəddəs atanın Qarşısında and içib əhdi-peyman bağla sən...

Klavdio.

Əlini ver, gözəl qız: and içirəm indi mən Ərin olacağam, bil, sən nə zaman istəsən...

Qero (maskanı çıxarır).

Birinci arvadınız mən olmuşam sağ ikən, İlk ərim olmusunuz siz məni sevən zaman.

K1 a v d i o. İkinci Qero!

Qero.

Bəli, doğrudan, ikinciyəm.

Birinci öldü qara böhtanlar dəryasında,

Mən isə yaşayıram tər-təmiz əvvəlki tək.

Don Pedro. Haman Qerodur, inan! Ölü də dirilərmiş! Leonato. Bəli, böhtan diriykən - o ölmüşdü həyatda... Rahib.

Sözü yayındırmayın kəbin kəsilən kimi

Mən bu sirrin üstünü açıb deyərəm sizə -

Qero nə sayaq öldü, dirildi nə cür. Bunu

Siz hələlik möcüzə bilib heyrət etməyin,

Dalımca gəlin, gedək bu saat kəlisaya. Benedikt. Dayanın bir. Ata, bəs Beatriçe haradadır? Beatriçe {maskanı çıxarır). Onun əvəziyəm mən. Nə istəyirsən ondan?

B e n e d i k t. Sevirsinizmi məni? Beatriçe. Xeyr, o qədər də yox... Benedikt.

Demək, əminiz, prins Klavdio səhv edib,

Onlar and içirdi ki, siz məni sevirsiniz... Beatriçe. Bəs söyləyin siz məni sevirsinizmi? Benedikt. Xeyr... o qədər də yox... yəni... Beatriçe.

Demək, Qero, Marqarit, Ursula səhv ediblər.

Onlar and içirdi ki, siz məni sevirsiniz...

Məni inandırıblar