meşələr, uzaq Yura dağ silsiləsi və şəhərcikdəki evlər. Lakin hər dəfə ildırım sürəti ilə keçib gedən qaranlıq bu dəfə tələbənin gözlədiyinin əksinə olaraq bir az uzandı. Kupe qaranlıq idi, işıqları yandırmamışdılar, çünki bir az sonra gün çıxmalı və hər tərəf bir anda yenidən qızılı rəngə boyanmalı idi. Gənc qara eynəyini çıxardı, kənardakı qız isə kitabdan ayrıldığı üçün narazılıqla siqaret yandırdı. Tələbə də kibrit yandırdı və bir anlığa qol saatını gördü 18.10. Pəncərənin yanındakı küncdə yerini rahatlayaraq öz həyatı, heç cürə getmək istəmədiyi seminar haqqında fikirləşməyə başladı. Növbəti dəfə saatına baxanda 18.15-i göstərirdi və tunel hələ də davam edirdi. Bu onu çaşdırdı. Lampaların yandırılması ilə kupe işıqlandı. Kürən qız yenidən kitab oxumağa başladı, kök cənab isə şahmat oynamağına davam etdi. Gənc tələbə dəhlizə çıxdı. Hündürboylu bir kişi o tərəf-bu tərəfə var-gəl edərək boynundakı qara qalstuku didişdirirdi. O biri kupelərdə sərnişinlər qəzet oxuyur, ya da bir-birlərilə söhbət edirdilər. Tələbə yerinə qayıtdı və yenə də küncdə oturdu. Tunel hər an, hər saniyə qurtara bilərdi. Saat 18.20-ni göstərirdi. Bu artıq onu əsəbiləşdirməyə başlamışdı, heç vaxt fikir vermədiyi tunel 15 dəqiqədən artıq idi ki, bitmirdi və əgər qatarın sürəti nəzərə alınsa, bu o demək idi ki, bu tunel İsveçrədəki ən uzun tuneldir. Yəqin ki, o, yanlış qatara minmişdi, çünki, doğma şəhərciyindən 20 dəqiqəlik yolda belə bir uzun əhəmiyyətli tunelin olduğunu heç cürə xatərlaya bilmirdi.

Axırda dözməyərək kök şahmatçıdan qatarın həqiqətən Sürixəmi getdiyini soruşdu. O, təsdiqlədi. Tələbənin “Mən bilmirdim ki, tunel belə uzundur” – sözlərinə şahmaçı bir az əsəbiliklə cavab verdi(onu artıq ikinci dəfə idi ki, şahmatdan ayırırdılar). Isveçrədə çox tunel var, həddindən artıq çox, baxmayaraq ki, o, ölkə daxilində birinci dəfədir ki, səyahət edir, bunu o, artıq müşahidə etmiş, eyni zamanda illik statistik hesabatda oxumuşdur. Dünyanın heç bir yerində İsveçrədə olan qədər tunel