l yoxdur və o, çox üzr istəyir, lakin o, daha artıq fikrini dağıda bilməz, çünki, Nimtsoviç variantı ilə məşğuldur. Şahmatçı hörmətlə və əminliklə danışırdı, tələbə anladı ki, ondan daha artıq heç nə öyrənə bilməyəcək. Odur ki, konduktor yaxınlaşanda sevindi. O, solğun üzlü, arıq və əsəbi görünmürdü. Konduktor Oltendə düşməli olan qızın biletini yoxlayanda gənc yenə də yanlış qatara mindiyini düşündü. “Narahat olmayın, hər şey qaydasındadı”- bileti yoxladı. “Axı biz hələ tuneldəyik!” – gənc əsəbi şəkildə dilləndi və qərara aldı ki, nəhayət bu qaranlıq məsələyə aydınlıq gətirə biləcək. “Artıq 20 dəqiqədir ki, biz tunelin içərisiylə hərəkət edirik”, - o, israrla tıkrar etdi. Konduktor heç bir şey anlamayaraq onun üzünə baxa-baxa qaldı. “Bu qatar Sürixə gedir, - o, təkrar etdi, pəncərəyə baxaraq: 18.20 – indi nisbətən daha az narahatçılıqla dilləndi,- tezliklə Oltendə olacıyıq. 18.37 – Oltenə çatma vaxtıdır. Bəlkə hava birdən-birə dəyişib, külək başlayıb ona görə hava belə qaralıb?”- “Cəfəngiyyatdır” – Nimtsoviç varinatı ilə məşğul olan kişi söhbətə qarışdı. Konduktorun ona fikir vermədən biletini belə uzun zaman əlində saxlamasından qəzəblənən şahmatçı dilləndi: “Boş şeydi, biz tunellə gedirik, qayaları çox gözəl görmək olur. Deyəsən qranitdir. Isveçrə öz tunellərinə görə dünyada birinci yeri tutur. Mən bu haqda statistik məlumatda oxumuşam”. Konduktor nəhayət onun biletini geri qaytararaq, az qala yalvara-yalvara onu qatarın Sürixə getdiyinə inandırmağa çalışdı. Belə olduqda tələbə qatarın rəisini tələb etdi. “O, heyətin başındadı. – konduktor dedi. Qatar onsuz da Sürixə gedir. Indi 18.25-di. 12 dəqiqə sonra yay vaxtına görə qatar Oltenə çatmalıdır, o həftədə üç dəfə bu qatarla gedir”. Tələbə konduktorun arxasınca getdi. Dolu qatarda hərəkət etmək əvvəlkinə baxmış daha da çətinləşmişdi. Bundan başqa elə səs-küy var idi ki, adamı lap dəhşətə gətirirdi. Tələbə həmişə yanında gəzdirdiyi yaş pambıqları qulaqlarına tıxadı. Yanından ötüb keçdiyi insanlar başqa