beləcə də dərin yuxuya gedirəm...

Deyəsən, çox yatmışam. Yuxudan doyana yaxın nəsə məni ayıldır. Ola bilsin, bərk yatmamışam, çünki güclə eşidilən bir xışıltıya oyanıram. O dəqiqə başa düşürəm: o xırda həşaratdır, çox fikir verməmişəm, yazığım gəlib, yəqin mən burda olmayanda, özünə təzə yol açıb, o da gəlib köhnə yollardan birinə çıxıb, indi ordan yel çəkir, xışıltıya bənzəyən bir səs çıxır. Yaman işlək məxluqdur və onun bu canfəşanlığından lap zəhləm gedir! Gərək divarları çox diqqətlə dinşəyəm, bir neçə yerindən deşik açam ki, bu səsi tapıb kəsəm. Yeri gəlmişkən, divarda açacağım təzə deşiklər yuvanın arxitekturasına uyğun gələrsə, havanı dəyişmək üçün yaxşı bir vasitə ola bilər. Ancaq bundan sonra gərək o balaca məxluqlara diqqəti bir az artırım, heç birinə yazığım gəlməsin.

Bu işdə böyük səriştəm olduğu üçün, yəqin ki çox vaxt aparmayacaq və elə indi də başlaya bilərəm. Düzdür, başqa işlərim də var, amma ən vacibi budur, çünki yollardan gələn səs mütləq kəsilməlidir. Əslində, elə zəhlətökən səs də deyil, içəri girəndə də eşitmədim, yəqin onda da gəlirmiş, Ancaq onu eşitmək üçün evin ab-havasına alışmaq lazım idi. Elə səs idi ki, onu yalnız bu evdə yaşayan eşidə bilərdi. Adətən belə səslər ara vermir, lakin bu, elələrindən deyil, uzun fasilələrlə eşidilir, görünür hava bir yerə yığılıb qalanda əmələ gəlir. Divarı yoxlamağa başlayıram, ancaq deşik açmaq üçün səs gələn yeri tapa bilmirəm. Düzdür, bir neçə yerdən qazıram, amma bunu gözəyarı eləyirəm. Əlbəttə, bununla heç nə alınmaz, min bir əziyyətlə qazmaq da və bundan da əziyytli olan torpağı daşımaq da hədər gedər. Səs gələn yerə heç cür yaxınlaşa bilmirəm, o zəif səs bayaqkı kimi fasilə verə-verə eşidilir, gah fışıltı, gah da fit səsinə oxşayır. Düzdür, məni çox narahat edir, ancq eybi yox, qoy bir az qalsın, onsuz da nədən yarandığını dəqiq bilirəm, yəqin ki çoxalmayacaq, əksinə, belə də ola bilər ki, - yeri gəlmişkən, indiyəcən belə çox gözləyəsi olmamışdım - o balaca “yerqazanlar” lağım atdıqca səs