haradansa gələn nəfəsini duyuram. Ancaq məni ən çox narahat edən də səsin hər yerdə eyni olmasıdır, çünki lap başlanğıcda düşündklərimlə bir araya sığmır. Əgər onun nədən yarandığını düz tapmış olsaydım, onda hardasa ucadan səslənər, oradan uzaqlaşdıqca alçalardı. Yaxşı, mən deyən deyildisə, bəs onda nə idi? Ola bilsin , bu səs iki yerdən gəlirdi və mən də indiyə kimi onlardan uzaq dayanıb qulaq asırdım və indi mən hansınasa yaxınlaşanda səs ucalırdı, ancaq o birinin səsi isə alçaldığı üçün qulağımda eşitdiyim kimi qalırdı. Hətta az

qala inanmağa başlayırdım ki, lap diqqətlə dinləyəndə, bu yeni fərziyyəyə uyğun olaraq, səslər cüzi də olsa, bir-birindən fərqlənir. Hər halda, müşahidə dairəsini bu vaxta qədərkindən xeyli artırmalıyam. Buna gürə də həmin yolla baş meydana qədər gəlirəm, buranı da dinşəməyə başlayıram. Lap möcüzədir: eyni səs burda da var! Elədir ki var, səs o yaramaz xırda heyvanların oyduqları yerdən gəlir, mənim burda olmamağımdan alçaqcasına istifadə ediblər. Ancaq hər halda mənə qarşı qəsd hazırlamırlar, sadəcə olaraq, öz mənasız işlərini görürlər və nə qədər ki, maneəyə rast gəlmirlər, həmin yolla irəliləyirlər - hamısını yaxşı bilirəm, lakin bununla belə, bir şeyi başa düşmür və lap çaş-baş qalıram ki, baş meydana qədər gəlib çıxmağa necə cəsarət ediblər. Bunun səbəblərini araşdırmaq da istəmirəm. Bəlkə baş meydan çox dərində olduğu üçün belə eləyirlər? Yoxsa, böyüklüyündən və buna uyğun olaraq, hava axınının çoxluğundan qorxublar? Bəlkə elə biliblər, baş meydan olduğu üçün o küt ağılları ilə burdan nəsə bir məlumat qopara biləcəklər? Ancaq, hər halda, indiyəcən baş meydanın divarlarında oyuq görməmişdim. Düzdür, burdakı kəskin ət, qan qoxusu heyvanları dəstə-dəstə çəkib gətirirdi və mən də yaxşıca ov edirdim, ancaq onlar yuxarılardan oya-oya yollara çıxırdılar, qorxa-qorxa gəlsələr də, dəstə-dəstə üzüaşağı tökülüşürdülər. İndisə yolları oyurdular! Kaş yeniyetməlik, cavanlıq çağlarının planlarını yerinə yetirmiş olaydım, daha doğrusu,