ı sala-sala ora-bura qaçışan xırda həşaratlara məhəl qoymuram, halbuki, bəzi məsələləri nəzərə alsaq, ehtiyatsızlığa yol verirəm. Müdafiə məsələlərilə çox məşğul olduğum üçün yuvadan hansı məqsədlə istifadə edəcəyim haqqındakı niyyətlərim tez-tez dəyişir, inkişaf edir. Ancaq elə köklü dəyişiklər olmur. Onda bəzən mənə elə gəlir ki, bütün müdafiə istehkamlarını yalnız baş meydanda qurmağın özü də təhlükəlidir, axı yuvanın rəngarəngliyi cürbəcür imkanlar yaradır və ehtiyat üçün bura yığdıqlarımı paylaşdırsam, bəzilərini balaca meydançalara yığsam yaxşıdır. Məsələn, hər üçüncü meydançanı eytiyat yığım meydançası eləyərəm və ya hər dördüncü meydaçanı əsas, hər ikincini də köməkçi yığım yeri eləmək olar və sair və ilaxır. Ya da, ümumiyyətlə, düşməni azdırmaq üçün yolların bəzilərinə ehtiyatlardan yığar, onları tamam kəsər və ya baş meydana yaxın-uzaqlığından asılı olaraq, bir neçəsini seçərəm. Ancaq hər yeni plan da nəyisə harasa aparmaq kimi ağır bir iş tələb edir, gərək hər şeyi təzədən hesablayam, şeyləri ora-bura daşıyam. Əlbəttə, bütün bunları tələsmədən, yavaş-yavaş eləmək olar və dadlı şeyləri ağzına alıb aparmaq, istədiyin zaman istədiyin yerdə dincini almaq, xoşun gələnlərdən ləzzətlə yemək o qədər də pis məşğuliyyət deyil. Pis odur ki, hərdən diksinib yuxudan ayılanda mənə elə gəlir, həmin şeylərin indiki yığımı başdan-ayağa səhvdir, böyük təhlükələr yarada bilər, yuxulu, yorğun olmağıma baxmayaraq düz yığmalıyam. Onda tələsirəm, onda sanki uçuram, onda hesablamağa vaxtım qalmır. Təzə, özü də dəqiq bir planı yerinə yetirməli olduğum üçün, gözümə nə sataşırsa, dişimə alıb aparıram, sürüyürəm, ah çəkirəm, zarıyıram, büdrəyirəm və yalnız mənə ən çox təhlükəli görünən şeyin yerini dəyişəndən sonra rahatlıq tapıram. Tamam ayılandan, ağlım özümə gələndən sonra başa düşürəm ki, tələsmişəm və özüm rahatlığını pozduğum sakit yuvamda dərindən nəfəs alıram, bayaq yatdığım yerə qayıdıram, təzədən yorulduğum üçün o dəqiqə yuxuya gedirəm, ayılanda, mənə hələ də yuxu kimi