verək, cənab professor?
Düran əvvəlcə qıza, sonra da yalvarıcı, insaf diləyən nəzərlərlə Ravikə baxdı. Ravik də insanpərvər, ancaq qətiyyətli baxışlarla cavab verdi.
– Siz nə deyirsiniz, cənab doktor Ravik?
– Söz sizindir, professor.
Düran tibb bacısına tərəf döndü:
– Bircə dəqiqə də səbir edin. Təşrihin gedişində bəzi qeyləri dəqiqləşdirməliyik.
Qız başını geri çəkdi. Düran təzədən Ravikə tərəf döndü:
– Yaxşı, neyləyək? – deyə tənə ilə soruşdu.
Ravik əllərini cibinə qoydu:
– Sabaha saxlayın, ya da bir saat gecikdirib Binonu çağırın.
Bino az qala iyirmi il Düranın yerinə təşrih eləmiş, qazancı isə heç nə olmuşdu. Çünki Düran, bir qayda olaraq, onu sərbəst işləməyə qoymamış, həmişə bacarıqlı köməkçi kimi qələmə vermişdi. Buna görə də Binonun Dürandan zəhləsi gedirdi və ən azı beş min frank istəyəcəkdi. Bunu Ravik də, Düranın özü də yaxşı bilirdi.
– Doktor Ravik, bu cür sövdələşmək bizim sənətimizə yaraşan iş deyil.
– Mən də o fikirdəyəm.
– Elə isə niyə mənim yaşıma hörmət qoyub, hər şeyi özümün həll eləməyimə imkan vermirsiniz?! Axı indiyə kimi məndən həmişə razı qalmısınız.
– Heç vaxt qalmamışam.
– Bəs niyə demirdiniz?
– Çünki mənası yox idi. Onda pul məni o qədər də maraqlandırmırdı. İndi isə maraqlandırır. Çünki lazımdır.
Tibb bacısı yenə gəldi:
– Xəstə narahat olur, cənab professor.
Düranla Ravik baxışdılar. Ravik bilirdi ki, fransızdan pul qoparmaq çətin məsələdir. Hətta yəhudilərdən qoparmaqdan da müşküldür. Yəhudini gəlir maraqlandırır, fransızı isə verdiyi pul.
Düran tibb bacısına tərəf döndü:
– Bircə dəqiqə də gözləyin... Nəbzini, qan təzyiqini, hərarətini yoxlayın.
– Hamısını eləmişəm.
– Onda bihuşdarını başlayın.
Tibb bacısı getdi.
– Yaxşı, – Düran qətiyyətlə dilləndi. – Min frank verəcəyəm.
– İki min! – Ravik düzəliş verdi.
Düran razılaşmadı, əlini dümağ təkəsaqqalına çəkdi:
– Bura baxın, Ravik! – O, birdən qızışdı. – İşləmək hüququ olmayan bir gəlmə kimi...
– Heç sizin də əvəzinizə təşrih eləməyə ixtiyarım yoxdur! –