bilərdi, ancaq tikinti firmasının nümayəndəsi ilə iki fəhlə də burada idi. Fikrindən vaz keçdi. Adətən, qapının ağzında da polislər dayanırdı, aradan çıxmaq müşkül məsələ idi.
Fernan qayıtdı:
– Səfirlikdə sizin adınıza pasport yoxdur.
– Ola bilər.
– Necə yəni ola bilər?
– Tək bir məmur hamının pasportunu tanıya bilməz. Bu işlə orada çox adam məşğul olur.

– O, dəqiq bilir.
Ravik dinmədi.
– Siz çex deyilsiniz.
– Bura bax, Fernan...– o biri məmur sözə başladı.
– Ləhcəniz çex ləhcəsinə oxşamır.
– Bəs nədir?
– Almansınız, – Fernan özündən razı halda dilləndi. – Üstəlik, pasportunuz da yoxdur.
– Xeyr!–Ravik etiraz etdi. – Mərakeşliyəm, nə cür fransız pasportu desəniz, varımdır.
– Qurtarın, müsyö!–Fernan qışqırdı. – Bu, nə cəsarətdir?! Siz Fransanın müstəmləkə imperiyasını təhqir edirsiniz.
– Zibili çıxdı! – fəhlələrdən hansısa söz atdı. Tikinti firmasının nümayəndəsi özünü elə yığışdırdı, deyərdin əlini indicə gicgahına aparacaq.
– Burax, Fernan...
– Yalan danışırsınız. Siz çex deyilsiniz. Pasportunuz var, ya yox? Cavab verin!
«İnsanın daxilində həmişə bir siçovul gizlənir, onu heç vaxt boğub öldürmək olmur...–Ravik ürəyindən keçirdi. – Bu səfehlərin nə borcuna, mənim pasportum var, ya yox?! Hə, siçovul iyi alıb, başını deşikdən çıxarır....»
– Cavab verin! – Fernan böyürdü.
«Bir parça kağızın hünərinə bax! O olsaydı, bu alçaqlar ikiqat olub üzr istəyərdilər. Fərqi yoxdur, istəyir bir ailəlik adam qır, ya da bank yar, əlini gicgahına aparıb «xoş getdin!» deyərdilər. Pasport olmasa, Həzrət İsanın özünü də qazamata göndərərlər. Yazığı oradaca öldürərlər, otuz üç yaşına çatmağa da qoymazlar!»
– Kim olduğunuz müəyyənləşənə kimi getmək yoxdur. Mən bu dəqiqə taparam...
– Çox gözəl...
Fernan iri addımlarla çıxdı. İkinci məmur kağızları qurdaladı.
– Müsyö, – dedi, – mən çox təəssüf edirəm! O, belə şeylərin dəlisidir.
– Eybi yoxdur.
– Biz qurtardıq? – fəhlələrdən biri soruşdu.
– Bəli.
– Yaxşı, onda salamat qalın! – Sonra Ravikə sarı döndü. – Dünya