lazımdır.
– Nə?–Düran az qala qışqırdı.
– Nə olduğunu özünüz yaxşı bilirsiniz.
Düran gözlərini döydü:
– Bəli, bilirəm... Ancaq sizi buna görə çağırmamışdım...
– Bundan artıq heç nə deyə bilmərəm. Adamlarınızı çağırın, davam etdirin. Cəld tərpənmək məsləhətdir.
Düranın saqqalı yenə tərpəndi:
– Mən çox həyəcanlıyam. Əvəzimə təşrih eləmək istəmirsiniz?
– Xeyr, özünüz bilirsiniz ki, mənim Fransa pasportum yoxdur, ona görə də təşrih eləyə bilmərəm.
– Siz...–Düran sözünün dalını demədi.
«Sanitarlar, alayarımçıq tələbələr, masajçılar, assistentlər özlərini burada Almaniyanın məşhur həkimləri kimi qələmə verirlər...» Düranın Levala dediyi bu sözləri Ravik hələ də unutmamışdı.
– Məni ölkədən çıxaranda müsyö Leval bəzi şeyləri başa saldı.
Veber o dəqiqə dikəldi, Düran isə dinmədi.
– Doktor Veber sizin əvəzinizə təşrih eləyər.
– Siz mənim əvəzimə çox təşrihlər eləmisiniz. Əgər qonorar...
– Söhbət qonorardan getmir. Qayıdandan sonra təşrih eləmirəm. Özü də belə təşrihə razılıq verməmiş adamı heç eləmərəm!
Düran döyükdü:
– Axı xəstəni ayıldıb ondan soruşmaq da olmaz...
– Kim deyir? Olar! Ancaq unutmayın ki, sepsis təhlükəsi var.
Düranı tər basmışdı. Veber Ravikə baxdı. Ravik başını tərpətdi.
– Tibb bacılarına bel bağlamaq olar?–Veber Dürandan soruşdu.
– Olar...
– Assistent lazım deyil!–Veber Ravikə tərəf döndü:–Üç həkim, iki tibb bacısı bəs eləyər.
– Ravik...–Düran nəsə demək istədi.
– Binoya zəng eləmək lazım idi...–Ravik onu qabaqladı.–Ya Mallona, ya da Martelə... hamısı birinci dərəcəli cərrahlardır.
Düran dinmədi.
– İndi Veberin yanında etiraf edirsinizmi, uşaqlığı deşmisiniz, nazik bağırsağı döl pərdəsi bilib zədələmisiniz?
Düranın cavabı bir az ləngidi.
– Bəli...–nəhayət, o, xırıltılı səslə dilləndi.
– Bundan əlavə, mənimlə, yəni təsadüfi bir assistentlə histrektomiya eləməyi, bağırsağı kəsib götürməyi, anostomiya eləməyi Veberdən xahiş edirsinizmi?
– Bəli...
– Təşrihin bütün məsuliyyətini, onun nəticəsini, xəstənin xəbəri və razılığının