q heç nə görə bilmədi. Bəlkə, o yazanda, Haake minmişdi? Tez maşını işə saldı. «Talbo» taksinin arxasınca tini buruldu. Arxa şüşədən heç kim görünmürdü. Ancaq Haake bir az yana da çəkilmiş olardı... Maşınlar yavaş-yavaş qoşalaşdı. İçəri qaranlıq idi, seçmək olmurdu. Bir az geri qalıb, təzədən taksiyə çatdı. İndi lap yaxın surürdü. Taksinin sürücüsü ona tərəf baxıb söydü:
– Ey, balqabağın biri balqabaq, məni hara sıxırsan?
– Sənin maşınında bir dostum oturub...
– Sərxoş heyvan, görmürsən ki, maşın boşdur?
Ravik özü də həmin anda gördü ki, taksinin hesablayıcısı qoşulmayıb. Tez geri dönüb, maşını «Oziris»ə qovmağa başladı.
Haake səkidə dayanmışdı və ona əl elədi:
– Ey taksi, taksi...
Ravik ona yaxınlaşıb, əyləci basdı,
– Taksidir?–Haake soruşdu.
– Xeyr,–deyə Ravik başını pəncərədən çıxardı.–Salamlar!
Haake diqqətlə ona baxdı, gözləri qıyıldı.
– Nə?
– Deyəsən, biz tanışıq...–Ravik almanca danışırdı.
Hakke irəli əyildi və üzündəki şübhə əlaməti o dəqiqə yox oldu:
– İlahi! Cənab fon... fon...
– Horn.
– Elədir, elədir! Cənab fon Horn! Yadıma düşdü! Təsadüfə bax! Bu neçə vaxtı haralarda idiniz, dost?
– Parisdə. Gəlin əyləşin. Gəldiyinizi bilmirdim.
– Bir-iki dəfə zəng elədim. Başqa mehmanxanaya köçmüsünüz?
– Xeyr, hələ də «Prins de Qall»da qalıram.–Ravik maşının qapısını açdı.–Gəlin aparım, bu vaxt taksi tapa bilməzsiniz.
Haake bir ayağını maşının ayaq yerinə qoydu. Ravik onun nəfəsini duydu, qıpqırmızı, allanmış yanaqlarını gördü.
–Hə, «Prins de Qall» ...–Haake təkrar elədi.–Lənət şeytana, doğrudan da, elə idi. «Prins de Qall!». Mən «V Georq»a zəng vururam... – Ucadan güldü. – Sizi tanımadılar... İndi başa düşdüm... Düz deyirsiniz, «Prins de Qall» idi! Qarışdırmışam... Köhnə qeyd dəftərçəmi götürmədim, elə bildim, yadımda qalıb.
Ravikin gözü «Oziris»in qapısında idi. Ordakıların çıxması xeyli çəkəcəkdi. Qızlar paltarını dəyişməli idi... Buna baxmayaraq, Haakeni maşına tez çəkmək lazımdı. Haake isə tələsənə oxşamırdı:
– Ora getmək