istəyirsiniz?
– O məqsədlə gəlmişdim, ancaq, deyəsən, gecdir.
Haake fısıldadı:
– Elədir, əzizim, axırıncı mən çıxdım. Bağlayırlar.
– Eybi yoxdur! Onsuz da, sən deyən, yer də deyil. Başqasına gedərik. Gəlin!
– Başqası da var?
– Əlbəttə! Yaxşıları hələ bundan sonra başlayır. Bu, turistlər üçündür.
– Doğrudan? Mən elə bilirəm, ən yaxşısı budur.
– Xeyr, bundan da yaxşıları var. Bu, onların yanında heç nədir.
Ravik bir-iki dəfə qaz verdi, motor uğuldayıb sakitləşdi. Düz hesablamışdı, Haake onun yanında yerini rahatlayırdı:
– Sizi görməyimə çox şadam,–dedi.–Doğrudan da, çox şadam.
Ravik onun arxa tərəfindən əlini uzadıb qapını çəkdi.
– Mən də çox şadam,–dedi.
– Bura da pis yer deyil, lüt qızlar çoxdur. Polis də buna icazə verir! Yəqin, çoxu xəstə olar, eləmi?
– Bəlkə də. Belə yerlərə adam ürəklə gedə bilmir,– deyə Ravik maşını tərpətdi.
Haake siqaret çıxardı:
– Tam etibarlı yerlər var? Sözün düzü, evə süzənəklə qayıtmaq istəmirəm. Bir tərəfdən də adam dünyaya bircə dəfə gəlir...
– Elədir,–deyə Ravik elektrik alışqanı ona verdi.
– İndi hara gedirik?
– Başlanğıc üçün «Maison de Renda-rvous» (25) necə olar?
– Bu, nə olan şeydir?
– Orada yüksək cəmiyyətin qadınları macəra axtarır.
– Nə? Doğrudan, yüksək cəmiyyətin xanımlarıdır?
– Bəli. Kiminin əri qocadır, kimininki cansıxıcıdır, bəzilərininki də yaxşı pul qazanmır.
– Bəs necə... Axı onlar birdən-birə... Bu, necə olur?
– Həmin qadınlar bir-iki saatlığa ora gəlirlər. Necə deyərlər, kokteyl içməyə yığışırlar. Bəziləri də zəng vurandan sonra gəlir. Əlbəttə, ora Monmartrdakı fahişəxana kimi açıq-saçıq deyil... Hələ Bulon meşəsində əntiqə bir ev tanıyıram, sahibə xarici görkəmindən hersoginyaya oxşayır. Orada hər şey gözəl, intim, abırlıdır.
Ravik yavaş-yavaş, sakit-sakit danışır, asta-asta nəfəs alırdı. Sanki, təcrübəli bir turist bələdçisi idi, ancaq yenə özünü danışmağa məcbur edirdi ki, sakitləşsin. Qolunun damarları titrəyirdi. Sükandan ikiəlli yapışmışdı ki, titrədiyi bilinməsin.
– Otaqlara