Martinenin yanına getmək vaxtı çatmışdı. Sonra da «Oziris»ə gedəsi idi...
«Oziris»in qızları yığışıb onu gözləyirdi. Bələdiyyə idarəsinin həkimi onları vaxtlı-vaxtında yoxlayırdı. Ancaq fahişəxana sahibi bununla kifayətlənmirdi. İstəmirdi ki, kimsə burada yoluxsun, ona görə də özü Veberlə ayrıca müqavilə bağlamışdı, Veber də hər cümə günü gəlib yoxlayırdı.
Bəzən onun əvəzinə Ravik gəlirdi...
Fahişəxana sahibi birinci mərtəbədə müayinə üçün xüsusi otaq ayırmış, lazım olan hər şeyi qoydurmuşdu, çox da fəxr eləyirdi ki, son bir ildə heç kəs burada xəstəlik tapmayıb. Ancaq əvəzində, qızlar nə qədər ehtiyatla tərpənsələr də, on yeddi müştəri özü ilə buraya zöhrəvi xəstəlik keçirə bilmişdi.
Qızların dayəsi Rolanda bir şüşə «Brendi», qədəh gətirib Ravikin yanına qoydu və dedi:
– Deyəsən, Martada nəsə var.
– Yaxşı, onu diqqətlə yoxlayaram.
– Dünən işləməyə qoymamışam. Əlbəttə, boynuna almır, ancaq paltarı...
– Oldu, Rolanda.
Qızlar növbə ilə bircə köynəkdə gəlirdilər. Ravik, demək olar ki, hamısını tanıyırdı. İkicə nəfəri təzə idi...
Leona adlı qırmızısaç qız dedi:
– Məni yoxlamaq lazım deyil, doktor.
– Niyə?
– Bu həftə müştərim olmayıb.
– Bəs madam buna necə baxır?
– Heç nə demir. Ancaq çoxlu «Şampan» şərabı satmışam. Tuluzdan üç tacir gəlmişdi. Evli idilər. Üçü də istəyirdi, ancaq bir-birindən çəkinirdilər. Qorxurdular ki, hansı mənimlə getsə, o birilər evdə deyər. Ona görə də bir-birini kefləndirmək istəyirdilər. Üçü də elə bilirdi ki, axıra o, ayıq çıxacaq. – Qız gülərək tənbəl-tənbəl saçını düzəltdi. – Sonra elə oldu ki, axıra ayıq çıxanı da yerindən dura bilmədi.
– Lap yaxşı. Ancaq, hər halda, baxmaq lazımdır.
– Elə vacibdirsə, buyurun. Siqaretiniz var, doktor?
– Bəli, buyurun.
Ravik qızın ətini çərtib, şüşəni ora sürtdü. Sonra mikroskopla ona baxdı.
– Mən bir şeyə başa düşə bilmirəm. Bilirsiniz nəyi? – Leona Ravikin necə işlədiyinə xeyli baxandan sonra dilləndi.
– Nəyi?
– Bütün bunlardan sonra, siz qadınla necə yata bilirsiniz?
– Heç özüm