. Xidmətçinin də qolunda çılpaq qadın şəkli döyülmüşdü...
– Hə, indi bildim, kalvados olacaq. Normandiyanın alma arağıdır. Buradan soruşmusunuz?
– Deyəsən, yox.
Ravik işarə ilə xidmətçini çağırdı.
– Kalvados var?
– Təəssüf ki, yoxumuzdur. Burada istəyən olmur.
– Əlbəttə, buralarda yaraşmaz! Kalvados olacaq. Heyif ki, dəqiq bilmirik. Ən asan yolu ora getməkdir. İndi isə olmaz...
– Niyə olmur?
– Burada işiniz yoxdur?
– Xeyr, qurtarmışam.
– Lap yaxşı! Gedək?
– Getdik!
Ravik meyxananı o dəqiqə tapdı. Demək olar ki, boş idi. Qolunda çılpaq qadın şəkli döyülmüş xidmətçi gözünün ucu ilə onlara baxdı, gəlib stolu sildi.
– Bir az inkişaf var, – Ravik dilləndi. – Onda silməmişdi.
– Bu stolu yox... – Joan da dilləndi. – O birini silin.
Ravik gülümsədi:
– Möhvumata inanırsınız?
– Hərdən...
Xidmətçi yanlarında dayanmışdı:
– Düz deyir, – dedi və qolunu oynadanda çılpaq qadın da tərpəndi. – Onda da burada oturmuşdunuz.
– Yadınızdadır?
– Bəs necə...
– Siz bu yaddaşla, gərək, general olaydınız.
– Mənim yadımdan heç nə çıxmır.
– Bəs necə olub ki, hələ də yaşayırsınız? Onda nə içdiyimiz də yadınızdadır?
– Kalvados! – Xidmətçi tərəddüd eləmədən cavab verdi.
– Yaxşı, elə indi də ondan içəcəyik. – Ravik qadına tərəf döndü: – Görürsünüz, bəzi problemlər necə tez həll olunur? İndi görək həminki dadı verəcəkmi?
Xidmətçi kalvadosu gətirdi.
– Onda da belə iri qədəhlərdə içmişdiniz, – dedi.
– Bura baxın, siz lap möcüzəsiniz ki! Bizim onda necə geyindiyimiz də yadınızdadır?
– Plaş geymişdiniz. Xanımın başında beret də var idi.
– Sizin yeriniz bura deyil! Gərək, varyetdə olaydınız.
– Orada işləmişəm. – Xidmətçi təəccübləndi. – Sirkdə... Axı sizə demişdim. Yadınızdan çıxıb?
– Bəli, bədbəxtlikdən elədir.
– Bu cənab tez unudandır, – Joan dilləndi. – Siz yaddaş ustası olduğunuz kimi, o da unutmağın ustasıdır.
Ravik başını qaldıranda baxışları toqquşdu. O gülümsədi.
– Bəlkə də, heç elə deyil, – dedi. – İndi də kalvadosun dadına baxaq. Nuş olsun!
– Nuş!
Hələ