q yana-yana qalsın. – Qadın bu sözləri qəflətən, tələsə-tələsə dedi. Ravik əlini dəstəkdən çəkdi.
– Qorxursunuz?
Qadın başını buladı. Ravik başı ilə açara işarə elədi:
– Qapını arxamca bağlayın, ancaq açarı çıxarın. Aşağıda biri də var, onunla açaram...
Qadın yenə başını buladı:
– Qorxuram... Xahiş edirəm, qoyun işıq yana-yana qalsın.
– Belə de... – Ravik sınayıcı nəzərlərələ ona baxdı: – Onsuz da söndürmək istəmirdim. Qoyun beləcə qalsın. Başa düşürəm... Özümün də başıma gəlib.
Akasiya küçəsinin tinində taksi rast gəldi.
– Laurstan küçəsi, on dörd. Bir az cəld olun.
Sürücü maşını döndərib Karno prospektinə çıxdı. Onlar dö le Qrand Arme prospektinə çatanda sağ tərəfdən balaca, ikiadamlıq bir maşın çıxdı. Əgər küçə yaş və sürüşkən olmasaydı, toqquşardılar. Əyləci basanda o biri maşın düz küçənin ortasına kimi sürüşdü, az qaldı, qabağı taksiyə dəysin. «Reno» markalı maşın idi, fırfıra kimi fırlanırdı. Sükanın arxasında eynəkli, qara şlyapalı bir kişi oturmuşdu və maşın fırlandıqca, hərdən avazımış sifəti görünürdü. Sonra maşın düzəldi, küçənin başında, Aida darvazasının yanında, üzü «Zəfər tağı»na tərəf dayandı. Uzaqdan yaşıl böcəyə oxşayırdı. Sürücü əlini pəncərədən çıxarıb yumruğu ilə onları hədələdi. Taksinin sürücüsü Ravikə tərəf döndü:
– Beləsini heç görmüsünüz?
– Bəli.
– Şlyapasına bax! Kim başına şlyapa qoyub, gecə vaxtı belə sürətlə maşın sürər?
– Günah sizdə idi, çünki o, baş küçə ilə gedirdi. Niyə söyürsünüz?
– Əlbəttə, günah bizdə idi. Elə ona görə də söyürəm.
– Bəs günah onda olsa, neyləyərdiniz?
– Onda da söyərdim.
– Deyəsən, çox zarafatcıl adama oxşayırsınız...
– Onda başqa cür söyərdim, – deyə sürücü maşını Foş prospektinə döndərdi. – Belə də təəccüblənməzdim. Aydın oldu?
– Xeyr. Tinlərdə bir az yavaş sürün.
– Onsuz da yavaş gedirəm. Küçələrə, elə bil, yağ çəkilib. Siz ki mənə qulaq asmaq istəmirsiniz, niyə danışdırırsınız?
– Çünki yorulmuşam, – Ravik hövsələdən çıxırdı, – çünki gecədir. Bir az bərk sürün.
– Bu, başqa məsələ...