ne yoxdur.
Ket yavaş-yavaş çarpayıda uzandı:
– Heç ağlınıza gelerdimi, gevezeliyine baxmayaraq, Dezi çox yaxşı anadır? Uşaqlarının ikisini de gözel terbiye edir.
– Herden olur, – Ravik etinasızlıqla cavab verdi.
Ket adyalı sinesine çekdi:
– Xestexana monastır kimi bir şeydir, – dedi, – her xırda şeyin qedrini bilirsen. Meselen, gezmek, nefes almaq, görmek...
– Eledir. Xoşbextlik hemişe haradasa lap yaxında olur. Sadece olaraq, eyilib götürmek lazımdır.
Ket onun üzüne baxdı:
– Menim doğru sözümdür, Ravik.
– Menim de, Ket. Yalnız sade şeyler adamı heç vaxt naümid qoymur. Xoşbextliyi çox uzaqlarda axtarmaq lazım deyil, o da sade şeylerden başlanır.

Janno yerinde uzanıb, yanına çoxlu jurnal yığmışdı.
– İşığı niye yandırmırsan? – Ravik soruşdu.
– Helelik görürem. Gözlerim itidir.
jurnallarda çoxlu süni ayaq şekli var idi. Janno onları böyük çetinlikle tapıb yığmışdı. Axırıncıları anası getirmişdi. Onlardan en qeşengini seçib Ravike gösterdi. Ravik işığı yandırdı. Janno dedi:
– Lap bahalısı budur.
– Ancaq yaxşısı deyil.
– En bahalısıdır. Sığorta idaresinden gelene deyeceyem ki, bundan isteyirem. Eslinde, özü neyime lazımdır, pulunu versinler. Mene taxta ayaq da bes eleyer, teki pul olsun.
– Sığorta idaresinin özünün hekimleri var, Janno, her şeye göz qoyurlar.
Oğlan dikeldi:
– Deyirsiniz, mene ayaq düzeltdirmeyecekler?
– Yox, düzeltdirecekler. Belke de, bele bahalı olmayacaq... Ancaq pulu özüne vermezler, çalışacaqlar ki, protezi alasan.
– Onda götürerem, tez de sataram. Bilirem, bir az itireceyem. Göresen, iyirmi faiz azaltsam, nece olar? Evvelce on faiz deyeceyem. Belke de, qabaqcadan alverçi ile danışdım. Sığorta idaresinin ne borcuna, men protezi götürdüm, ya götürmedim?! Onun borcu pulu vermekdir, qalanın da pe işi?! Ele deyil?
– Eledir. Baxarsan ..
– Yene bir az xeyri olar. Hemin pula piştaxta düzeltdirerik, balaca bir süd köşkü üçün lazım olan şeyleri alarıq. – Janno bic-bic güldü. – Qatlanan ayaq... onun zirzibilleri... çox bahadır.

<< 1 ... 136 137 [138] 139 140 ... 402 >>