Çünki zerger işidir. Lap yaxşı oldu...
– Sığorta idaresinden gelen oldu?
– Ne ayağıma göre, ne de debbe pulu üçün gelen olmayıb. Tekce xestexana, teşrih haqqı üçün gelmişdiler. Göresen, vekil tutmaq lazımdır? Siz ne deyirsiniz? Qırmızı işıqda keçdi, özüm gördüm. Polis...
Tibb bacısı axşam yemeyini getirib Jannonun yanındakı stolun üstüne qoydu. Oğlan o çıxıb gedene kimi gözledi, sonra dedi:
– Burada yemek boldur, ömrümde bele yaxşı xörekler yememişem. Tek öhdesinden gele bilmirem, qalanını anam gelende yeyir. İkimizi de doydurur. Evdekine de qenaet edir. Palatanın haqqı da çox bahadır...
– Bunu sığorta idaresi verir. Harada qalsan, verecek.
Oğlanın bomboz sifetinde ürkek bir tebessüm gezdi:
– Doktor Veberle danışmışam, on faizini özüme verecek. Axırda sığorta idaresine haqq-hesab qebzi gönderecek, pulu alan kimi on faizini özüme qaytaracaq.
– Sen çox ağıllı oğlansan, Janno.
– Kasıb, gerek, ağıllı olsun.
– Burası da düzdür. Ağrıyan yerin var?
– Kesib götürdüyünüz ayağım ağrıyır.
– Eseblerdir, hele tam keyimeyib.
– Özüm de bilirem. Ancaq gülmelidir, olmayan şey ağrıyır. Belke de, ayağımın ruhu hele qalıb, ağrıyan odur. – Janno irişdi. Zarafatı özünün de xoşuna gelmişdi. Sonra boşqabların üstündeki örtüyü qaldırdı. – Şorba, toyuq, göyerti, qoğal... Hamısı da anamın payıdır, toyuqdan yaman xoşu gelir. Evimizde ayda-ilde bir defe olan şeydir...– O, yerini rahatladı. – Geceler herden oyanıram, ele bilirem ki, hamısının pulunu özümüz vereceyik. Adam gece vaxtı oyananda bir anlığa özünde olmur, ne desen, fikirleşir. Sonra yadıma düşür ki, böyüklerin uşağı kimi bele xestexanada qalıram, ne istesem, getirderem, zengi basan kimi tibb bacısı gelmelidir, hamısının da pulunu özgesi verecek... Entiqedir. He?
– Düz deyirsen, lap entiqedir.

***

O, «Oziris»de, qızları hemişe yoxladığı otaqda oturmuşdu.
– Qalan var? – deye soruşdu.
– Beli, – Leoni cavab verdi. – İvonna qalıb,

<< 1 ... 137 138 [139] 140 141 ... 402 >>