deyesen, ağlını itirmiş, ya da pulunun başından keçmişdi. «Şampan» almaq tekce ecnebilere yaraşırdı ve İvonna da bunu yaxşı bilirdi. Mehriban sirk telimçisi kimi kişinin başının üstünü almışdı.
– Qurtardın, Ravik? – qapının ağzında dayanmış Rolanda soruşdu.
– Beli, her şey qaydasındadır.
– Bir şey içmek istemirsen?
– Yox, Rolanda, mehmanxanaya gedeceyem, bütün günü işlemişem. İndi mene bu saat isti hamam, temiz yorğan-döşek lazımdır, vessalam.
Asılqanla barın yanından keçib, küçeye çıxdı. Benövşe gözlü axşam qapını kesdirmişdi. Mavi semada tenha bir teyyare uğuldayırdı. Çılpaq ağacların hansınınsa uca budağında qara, balaca bir quş ceh-ceh vururdu.
Xerçengin yırtıcı heyvan kimi için-için yediyi bir qadın, öz teqaüdünü hesablayan şikest uşaq, yambızları qızıl kesen fahişe, budaqdan-budağa qonan qaratoyuq. Bunların hamısı bir-bir arxada qalır, o ise, sanki, heç birini görmür, isti yorğan-döşek etirli qaranlıqda yavaş-yavaş bir qadının yanına yol alır...

– Bir kalvados da getirdim?
– He, bir az da getirsin.
Ravik işare ile baş xidmetçini yanına çağırdı.
– Bundan tünd kalvadosunuz yoxdur?
– Bu yaxşı deyil ki?
– Niye?! Yaxşıdır. Belke, zirzemide başqası ola...
– Baxım, görüm.
Xidmetçi kassaya doğru getdi. Sahibkarın arvadı, qucağında da pişiyi, kassanın arxasındaca yuxuya getmişdi.
Xidmetçi oradan keçib tutqun şüşeli bir qapının arxasında yoxa çıxdı. İçeride sahibkarın özü kağız-kuğuzla elleşirdi. Xidmetçi bir azdan ciddi, işgüzar görkemle oradan çıxdı, Ravik terefe gözünün ucu ile de baxmayıb, pillekenle zirzemiye düşdü .
– Deyesen, düzelir, – Ravik dillendi.
Xidmetçi, elinde şüşe, qayıtdı. Onu ele ehtiyatla tutmuşdu ki, deyerdin, belekli çağanı qucağına alıb. Kirli-pasaqlı bir şüşe idi. Ancaq turistleri aldatmaq üçün toz-torpağa bulaşdırıb getirdikleri şüşelerden deyildi. Doğrudan da, uzun müddet zirzemide qaldığından toz-torpaq basmışdı.
Xidmetçi ehtiyatla şüşenin ağzını açaraq, tıxacı iyledi, gedib iki iri qedeh getirdi.
– Baxın, müsyö, –

<< 1 ... 140 141 [142] 143 144 ... 402 >>