buna inanmaq istemirdi. Birce kelme: – Gülmelidir, – dedi.
– Çox gözel, başqa adam tapmaq sizin elinizde nedir ki! Binoya deyin, ela cerrahdır.
Ravik paltosunu götürdü. Düran heyretle ona baxdı, leyaqet yağan sifeti yeddi yere eyildi. Ravik papağına el atanda, döze bilmedi:
– Dayanın! – dedi. – Adamı bele darda qoymazlar! Bunu niye dünen demediniz?
– Dünen bağa getmişdiniz, nece deyeydim?
– İki min frank! Bilirsinizmi, men özüm heç bu qeder pulu isteye bilmerem?! Xeste dostumdur, ondan uzaqbaşı, teşrihe çekilen xerci ala bilerem.
Andre Düran indi uşaq nağıllarındakı necib Allahlara oxşayırdı. Yetmiş yaşı vardı, çox deqiq diaqnoz qoysa da, kamil cerrah deyildi. Bu tecrübeni de ona keçmiş kömekçisi Bino qazandırmışdı. Bino da iki il bundan qabaq özüne xestexana açmışdı. Hemin vaxtdan Düran çetin teşrih olanda Raviki çağırırdı. Ravik ele zerger deqiqliyi ile işleyir, ele ifçin tikişler qoyurdu ki, yara heç bilinmirdi. Düran ise Bordo şerablarının mahir bilicisi idi ve tez-tez yüksek seviyyeli ziyafetlere gedirdi. Onun xesteleri de çox vaxt adlı-sanlı adamlar olurdu.
– Qabaqcadan bilseydim... – Düran öz-özüne mızıldandı.
Ancaq, eslinde, hemişe bilmişdi. Ele ona göre de çetin teşrihlere bir-iki gün qalanda bağdakı evine gedirdi, bununla da teşrihden qabaq qiymet haqda danışmaqdan qaçırdı- Sonrası asan idi: Ravik ümidini gelen defeye bağlayır, ancaq onda da bele olurdu. Bu defe ise – Düran heç gözlemirdi – lap son anda deyil, teşrihe yarım saat qalanda gelmişdi. Xesteye bihuşdarı verilmemiş onu yaxalamışdı. Buna göre de Düranın söhbeti tez kesmeye behanesi qalmamışdı.
Tibb bacısı başını qapıdan uzadıb soruşdu:
– Bihuşdarı verek, cenab professor?
Düran evvelce qıza, sonra da yalvarıcı, insaf dileyen nezerlerle Ravike baxdı. Ravik de insanperver, ancaq qetiyyetli baxışlarla cavab verdi.
– Siz ne deyirsiniz, cenab doktor Ravik?
– Söz sizindir, professor.
Düran tibb bacısına teref döndü:
– Birce deqiqe de sebir edin. Teşrihin gedişinde bezi qeyleri

<< 1 ... 149 150 [151] 152 153 ... 402 >>