deqiqleşdirmeliyik.
Qız başını geri çekdi. Düran tezeden Ravike teref döndü:
– Yaxşı, neyleyek? – deye tene ile soruşdu.
Ravik ellerini cibine qoydu:
– Sabaha saxlayın, ya da bir saat gecikdirib Binonu çağırın.
Bino az qala iyirmi il Düranın yerine teşrih elemiş, qazancı ise heç ne olmuşdu. Çünki Düran, bir qayda olaraq, onu serbest işlemeye qoymamış, hemişe bacarıqlı kömekçi kimi qeleme vermişdi. Buna göre de Binonun Dürandan zehlesi gedirdi ve en azı beş min frank isteyecekdi. Bunu Ravik de, Düranın özü de yaxşı bilirdi.
– Doktor Ravik, bu cür sövdeleşmek bizim senetimize yaraşan iş deyil.
– Men de o fikirdeyem.
– Ele ise niye menim yaşıma hörmet qoyub, her şeyi özümün hell elemeyime imkan vermirsiniz?! Axı indiye kimi menden hemişe razı qalmısınız.
– Heç vaxt qalmamışam.
– Bes niye demirdiniz?
– Çünki menası yox idi. Onda pul meni o qeder de maraqlandırmırdı. İndi ise maraqlandırır. Çünki lazımdır.
Tibb bacısı yene geldi:
– Xeste narahat olur, cenab professor.
Düranla Ravik baxışdılar. Ravik bilirdi ki, fransızdan pul qoparmaq çetin meseledir. Hetta yehudilerden qoparmaqdan da müşküldür. Yehudini gelir maraqlandırır, fransızı ise verdiyi pul.
Düran tibb bacısına teref döndü:
– Birce deqiqe de gözleyin... Nebzini, qan tezyiqini, heraretini yoxlayın.
– Hamısını elemişem.
– Onda bihuşdarını başlayın.
Tibb bacısı getdi.
– Yaxşı, – Düran qetiyyetle dillendi. – Min frank vereceyem.
– İki min! – Ravik düzeliş verdi.
Düran razılaşmadı, elini dümağ tekesaqqalına çekdi:
– Bura baxın, Ravik! – O, birden qızışdı. – İşlemek hüququ olmayan bir gelme kimi...
– Heç sizin de evezinize teşrih elemeye ixtiyarım yoxdur! – Ravik sakitce onun sözünü kesdi ve fikirleşdi ki, o enenevi minnet başlayacaq: hele sağ ol desin ki, bu ölkede gizlenib... Ancaq Düran bundan vaz keçdi, gördü ki, bir şey çıxmayacaq. Vaxt ise gözlemirdi...
– Yaxşı, iki min olsun!–O, bu sözleri ele yanıqlı-yanıqlı dedi ki, ele bil, ağzından çıxan söz yox, iki min frankın özü idi. –Ne

<< 1 ... 150 151 [152] 153 154 ... 402 >>