bexş edecek!»
Yuyunmağa başladı. Onunla yanaşı Düran da, nece lazımdırsa, damarları çıxmış ellerini yuyurdu. Barmaqlarını temiz-temiz sürtdükce onun ritmine uyğun alt çenesi de asta-asta terpenirdi, ele bil, ağzında nese çeyneyirdi. Özü dayananda, çenesi de dayanır, başlayanda ise tezeden terpenirdi. O, bu defe telesmeden, hemişekinden çox yuyundu. Ravik fikirleşdi ki, iki min frankla vidalaşacağı anı bir az da uzadır...
– İndi ne gözleyirsiniz? – Düran bir azdan soruşdu.
– Pulu.
– Xeste veren kimi göndereceyem. Bir neçe hefte çeker. O çıxası... veresi...
Düran ellerini silmeye başladı. Sonra bir şüşe «djOrse» odekolonu götürüb ovçuna çiledi, ellerini ovuşdurdu:
– Siz ki mene inanırsınız, ele deyilmi?
«Eclaf! – Ravik üreyinden keçirdi. – Meni alçaltmaq isteyir».
– Bes deyirdiniz, xeste dostunuzdur, tekce xestexana xerclerini verecek?!
– Beli...–Düran bilmedi, ne desin.
– Ele ise bu xercler az olacaq. İşledilen şeyler, bir de tibb bacılarının haqqı… Xestexana sizinkidir. Hamısına bir yerde yüz frank çekin, üstünden çıxın, qalanını verin.
– Xestexana xercleri, doktor Ravik, – Düran dikeldi, – teessüf ki, men gözlediyimden çox oldu. Sizin iki min frank da ona aiddir, onu da, gerek, xesteden alam. – O, ellerini iyledi. – Görürsünüzmü…
Düran gülümsedi. Sapsarı dişleri qar kimi ağ saqqalı ile qeribe tezad yaradırdı. «Ele bil, qarın üstüne çirkli su tökübler. – Ravik üreyinden keçirdi. – Ne isteyir elesin, pulu verecek. Helelik Veberden alaram. Bu qoca qurd isteyir minnet eleyim. Birce onu görmeyecek!»
– Yaxşı, – dedi, – eger indi ele çetindirse, sonra gönderersiniz.
– Ele bir çetinliyi yoxdur. Sizin bu teklifiniz qefilden, gözlenilmez olsa da … Axı qayda var, qanun var…
– Eybi yoxdur, onda biz de her şeyi qayda-qanunla eleyerik. Eyni şeydir.
– Heç de eyni şey deyil.
– Neticesi birdir. İndi ise meni bağışlayın, gedim araq içim. Helelik…
– Helelik… – Düran lap mat qalmışdı.

Ket Heqstrem gülümsedi:
– Niye menimle getmek istemirsiniz, Ravik?
Zerif,

<< 1 ... 154 155 [156] 157 158 ... 402 >>