addımladı, bir daha dönüb geri baxmadı.

Ravik geri qayıtdı, Ket yatan palatanın yanından keçende qulağına musiqi sedası deydi. Teeccüble dayandı. Bilirdi ki, teze xeste götürmeyibler...
Ehtiyatla qapını açanda gördü ki, tibb bacısı dizi üste oturub, qabağında da qrammofon var. O, Raviki gören kimi dikeldi, sıçrayıb qalxdı. Qrammofonda qedim bir musiqi – «Le dernier valse» (14) çalınırdı.
Qız xalatının qırışığını düzeltdi:
– Bunu miss Heqstrem bağışlayıb,–dedi.–Amerikanındır, buralarda tapılan şey deyil. Parisin heç yerinde yoxdur, tekce mendedir. O deqiqe yoxladım. Beş valı bir defeye qoyursan, özü deyişe-deyişe oxudur! – Onun üz-gözünden bextiyarlıq yağırdı. – Qiymeti, en azı, üç min frank olar. Hele vallarını demirem, düz elli altı denedir. Radiosu da var. Esl xoşbextlikdir!
«Yene de xoşbextlik! – Ravik üreyinden keçirdi. – İndi de qrammofon xoşbextlik oldu..» O dayanıb musiqiye qulaq asdı. Skripkanın iniltisi, sentimental ah-nalesi orkestrin başı üzerinde göyerçin kimi süzürdü. Bezen bele düşük mahnılar adamın üreyine Şopenin noktürnlerinden tez yol tapır! Ravik otağı nezerden keçirdi. Çarpayı yığışdırılmış, yorğan-döşek çevrilmişdi. Döşekağı, yastıqüzü ve başqa işlenmiş şeyler qapının ağzında bir yere yığılmışdı. Pencereler açıq idi ve gece, kinayeli bir tebessümle içeri boylanırdı. Bu otaqda indi Ketden yalnız yavaş-yavaş uçub geden etir qoxusu ve bir de yüngül valsın son akkordları qalmışdı...
– Hamısını bir defeye apara bilmerem. – Qızın sesi onu xeyaldan ayırdı.–Çox ağır olar. Evvelce özünü apararam, sonra da iki defe qayıdıb, valları. Belke de, üç defe qayıdası oldum. Entiqe şeydir, bunun xatirine lap bir kafe de açmaq olar.
– Yaxşı fikirdir. – Ravik dillendi. –Ehtiyatlı olun, sınar!

XV


Ravik yavaş-yavaş ayıldı. Bir xeyli yuxu ile gerçeklik arasında tereddüd eledi. Qeribe alem idi: yuxu hele tamam getmemişdi, qırıq-qırıq da olsa davam edirdi, o, eyni zamanda bilirdi

<< 1 ... 157 158 [159] 160 161 ... 402 >>