ki, bunların hamısı yuxudur. Görürdü ki, alman serhedinin lap yaxınlığında – Şvartsvaldda, balaca bir demir yolu stansiyasındadır. Haradansa su şırıltısı eşidilirdi. Dağlardan şam ağaclarının etri gelirdi. Yay idi ve her yanı qatran iyi, çemen qoxusu bürümüşdü. Qürub eden güneşin qıpqırmızı saçaqları relslere dolanmışdı, sanki, onların üstü ile tekerlerinden qan daman bir qatar keçmişdi. «Men burada neyleyirem? – Ravik üreyinden keçirdi. – Menim Almaniyada ne işim? Men ki Fransadayam... Parisdeyem...» Yumşaq, al-elvan lepeler onu qoynuna alıb tezeden yuxu alemine apardı. Paris dalğaların qoynunda çalxandı, dumana qarışdı, haradasa qerq olub getdi. O, Parisde deyildi... Almaniyada idi... Tezeden buraya niye qayıtmışdı?
Balaca vağzalda vurnuxurdu. Beledçi qezet köşkünün yanında dayanmışdı. Ortayaşlı bu kişi «Folkişer Beobaxter» qezeti oxuyurdu ve etli yanaqları, sapsarı qaşları var idi.
– Növbeti qatar ne vaxt olacaq? – Ravik ondan soruşdu.
Beledçi süst nezerlerle onu süzdü:
– Hara gedirsiniz?
Ravikin üz-gözünü qefil bir qorxu dalğası qarsaladı. Hara gelib çıxmışdı? Bura hara idi? Hansı stansiya idi? Frayburqa getdiyini desinmi? Lenet şeytana, harada olduğunu niye bilmirdi? Gözleri perronu dörd dolandı: heç yerde heç ne yazılmamışdı. Gülümsedi:
– Mezuniyyetdeyem, – dedi.
– Bes hara gedirsiniz? – Beledçi yene soruşdu.
– Gezmeye çıxmışam... Görmeze-bilmeze düşmüşem. Pencereden baxanda çox xoşuma geldi... İndi ise gelmir... Şelaleden zehlem gedir... Çıxıb getmek isteyirem.
– Axı hara getmek isteyirsiniz? Hara getdiyinizi bilmirsiniz?
– Birisi gün Frayburqda olmalıyam. Hele iki gün vaxtım var. Hara geldi getmekden, gezmekden yaman xoşum gelir...
– Bu, Frayburq yolu deyil. – Beledçi diqqetle onu süzdü.
«Bu ne qeletdir eledim?! – Ravik üreyinden keçirdi.– Niye soruşuram? Neyime lazımdı? Sakitce oturub gözlemirem? Nece gelib çıxmışam bura?»
– Bilirem, – dedi, – hele vaxtım çoxdur. Buralarda albalı arağı tapılar? Esl Şvartsvald arağı olsun
– İçeride, bufetde

<< 1 ... 158 159 [160] 161 162 ... 402 >>