var. – Beledçi gözlerini ondan çekmirdi.
Ravik sal daşlar döşenmiş perronla yavaş-yavaş bufete teref getdi. Stansiyanın üstü açıq idi ve onun addım sesleri her yanda aydınca eşidilirdi. Birinci ve ikinci dereceli gözleme zalında iki kişi oturmuşdu. Onların baxışları Ravikin küreyine sancılmışdı. Eyvanda bir cüt qaranquş vurnuxurdu. Özünü ele gösterdi ki, guya, qaranquşlara tamaşa edir ve gözünün ucu ile beledçiye sarı baxdı. O, qezeti bürmeledi ve Ravikin dalınca geldi. Ravik bufete girdi. İçeriden pive iyi gelirdi, heç kes de yox idi. Geri döndü. Beledçi bayırda dayanmışdı ve onun geldiyini görüb zala girdi. Ravik addımlarını yeyinletdi. Birden hiss eledi ki, ondan şübhelenibler. Binanın tinine çatanda dayanıb yan-yöresine boylandı. Perronda heç kes yox idi. Tez özünü baqaj şöbesi ile boş kassaların arasına verdi, sine-sine platforma sütunlarının altından keçib teleqraf otağına çatdı. İçeriden tıqqıltı gelirdi; otağın penceresi altından sivişib, binanın o biri başına çıxdı. Oğrun-oğrun etrafa göz gezdirdi, celd relsleri adlayıb, yamyaşıl çemenlikle şam meşesine teref götürüldü. Zencirotunun tozlu leçekleri etrafa sepelendi. Meşeye çatan kimi dayanıb geri baxdı, gördü ki, demiryolçu ile kişiler perronda dayanıblar. Demiryolçu eli ile onu gösterdi ve kişiler yüyürmeye başladılar. Ravik özünü şamlığa vurdu, tikanlı budaqlar üz-gözünü daladı. Bir xeyli yana sapınıb dayandı, yerini bildirmemek üçün sesini içine çekdi. Kişilerin kol-kosu yara-yara, budaqları şaqqıldada-şaqqıldada bu terefe geldiyini görüb yene qaçmağa başladı. Ancaq diqqeti arxada idi. Bezen heç ne eşidilmirdi ve onda dayanıb dinşeyirdi. İndi yere uzanmışdı ve şıqqıltı gelen kimi, ses salmamaq üçün ireli sürünürdü. Etrafı dinşeyende yumruqlarını sıxaraq nefesini içine çekirdi. Bütün bedeni qıc olmuşdu, az qalırdı durub qaçsın. Ancaq bununla yerini bildirerdi. Yalnız kişiler herekete gelende terpenmek olardı. Çemenlikde, mavi Hepatica triloba çiçeklerinin arasında uzanmışdı. O, bu çiçekleri yaxşı

<< 1 ... 159 160 [161] 162 163 ... 402 >>