növbetçi dinmez-söylemez tezeden protokol tertib eleyen polisle jandarma qulaq asdı, birden Ravike teref döndü:
– Fransız deyilsiniz,–dedi. Bu, sual deyildi, o deqiqe başa düşmüşdü.
– Xeyr!–Ravik cavab verdi.
– Haralısınız?
– Çexem.
– Bes burada nece hekimlik edirsiniz? Axı ecnebi kimi icazesiz hekim işlemeye ixtiyarınız yoxdur?!
Ravik gülümsedi:
– İşlemirem. Turistem, gezmeye gelmişem.
– Pasportunuz yanınızdadır?
– Bu, neye lazımdır, Fernan? – O biri memur söze qarışdı.–Müsyö qadına kömek eleyib, ünvanı da bizde var, bes eleyer. Onsuz da şahid çoxdur.
– Menim üçün maraqlıdır. Pasportdan, vesiqeden yanınızda bir şey var?
– Haradan olsun? Kim pasportunu hemişe yanında gezdirir ki?
–Bes haradadır?
– Sefirlikde. Keçen hefte vaxtını uzatmağa vermişem.
Ravik bilirdi ki, mehmanxanadadır dese, polis gönderib, yalanının üstünü açarlar. Bundan başqa da, ehtiyat üçün özge mehmanxananın adını vermişdi. Sefirlikle canını qurtara bilerdi.
– Hansı sefirlikde? – Fernan soruşdu.
– Çexoslovakiya sefirliyinde. Özge harada ola biler?

– Bu deqiqe zeng vurub soruşarıq. – Fernan diqqetle onun üzüne baxdı.
– Buyurun.
Fernan birce anlığa fikre getdi, sonra:
– Yaxşı, – dedi, – soruşarıq.
O durub qonşu otağa keçdi. Raviki getiren memur part olmuşdu:
– Bağışlayın, müsyö, – dedi, – o qeder de vacib deyildi. Bu deqiqe aydınlaşacaq. Kömek üçün çox sağ olun.
«Beli, aydınlaşacaq!» – deye üreyinden keçiren Ravik ehtiyatla yan-yöresine baxdı, siqaret çıxardı. jandarm qapının ağzında dayanmışdı. Tesadüf idi, hele heç kim ondan ciddi şübhelenmirdi. İteleyib qaça bilerdi, ancaq tikinti firmasının nümayendesi ile iki fehle de burada idi. Fikrinden vaz keçdi. Adeten, qapının ağzında da polisler dayanırdı, aradan çıxmaq müşkül mesele idi.
Fernan qayıtdı:
– Sefirlikde sizin adınıza pasport yoxdur.
– Ola biler.
– Nece yeni ola biler?
– Tek bir memur hamının pasportunu tanıya bilmez. Bu işle orada çox adam meşğul olur.

– O, deqiq bilir.
Ravik dinmedi.
– Siz çex

<< 1 ... 183 184 [185] 186 187 ... 402 >>