deyilsiniz.
– Bura bax, Fernan...– o biri memur söze başladı.
– Lehceniz çex lehcesine oxşamır.
– Bes nedir?
– Almansınız, – Fernan özünden razı halda dillendi. – Üstelik, pasportunuz da yoxdur.
– Xeyr!–Ravik etiraz etdi. – Merakeşliyem, ne cür fransız pasportu deseniz, varımdır.
– Qurtarın, müsyö!–Fernan qışqırdı. – Bu, ne cesaretdir?! Siz Fransanın müstemleke imperiyasını tehqir edirsiniz.
– Zibili çıxdı! – fehlelerden hansısa söz atdı. Tikinti firmasının nümayendesi özünü ele yığışdırdı, deyerdin elini indice gicgahına aparacaq.
– Burax, Fernan...
– Yalan danışırsınız. Siz çex deyilsiniz. Pasportunuz var, ya yox? Cavab verin!
«İnsanın daxilinde hemişe bir siçovul gizlenir, onu heç vaxt boğub öldürmek olmur...–Ravik üreyinden keçirdi. – Bu sefehlerin ne borcuna, menim pasportum var, ya yox?! He, siçovul iyi alıb, başını deşikden çıxarır....»
– Cavab verin! – Fernan böyürdü.
«Bir parça kağızın hünerine bax! O olsaydı, bu alçaqlar ikiqat olub üzr isteyerdiler. Ferqi yoxdur, isteyir bir ailelik adam qır, ya da bank yar, elini gicgahına aparıb «xoş getdin!» deyerdiler. Pasport olmasa, Hezret İsanın özünü de qazamata göndererler. Yazığı oradaca öldürerler, otuz üç yaşına çatmağa da qoymazlar!»
– Kim olduğunuz müeyyenleşene kimi getmek yoxdur. Men bu deqiqe taparam...
– Çox gözel...
Fernan iri addımlarla çıxdı. İkinci memur kağızları qurdaladı.
– Müsyö, – dedi, – men çox teessüf edirem! O, bele şeylerin delisidir.
– Eybi yoxdur.
– Biz qurtardıq? – fehlelerden biri soruşdu.
– Beli.
– Yaxşı, onda salamat qalın! – Sonra Ravike sarı döndü. – Dünya inqilabından sonra size pasport lazım olmayaçaq.
– Onu da başa düşmek lazımdır, müsyö, – memur davam etdi. – Fernanın atası dünya müharibesinde ölüb, ona göre de almanlardan zehlesi gedir, bu oyunları çıxarır. – O, peşman-peşman Ravike baxdı. Deyesen, işin ne yerde olduğunu başa düşmüşdü. – Çox teessüf edirem, müsyö! Tek olsaydım...
– Eybi yoxdur, – Ravik yan-yöresine boylandı. – Fernan qayıdana kimi zeng

<< 1 ... 184 185 [186] 187 188 ... 402 >>