vurmaq olar?
– Buyurun! Odur, stolun üstündedir. Ancaq bir az tez eleyin.
Ravik Morozova zeng vurdu, almanca başına geleni ona danışdı, dedi ki, Vebere de çatdırsın.
– Joana da deyim?
Ravik tereddüd etdi:
– Yox, hele lazım deyil. Elece de ki, bir-iki günlüye saxlayıblar, her şey qaydasında olacaq. Onda gözün olsun.
– Oldu! – Deyesen, bu son sözler Morozovu açmadı, – Oldu, Voyçek!
Ravik desteyi asanda, Fernan içeri girdi.
– İndi hansı dilde danışırdınız? – O irişdi. – Çex dilinde?
– Esperanto (17) dilinde... – Ravik cavab verdi.

Veber seheri gün geldi.
– Ne pis yerdir, – deyib yan-yöresine baxdı.
– Fransanın hebsxanaları hele de esl hebsxana kimi qalır... – Ravik cavab verdi. – İçinde yalançı humanizm kif atmayıb, XVIII esrin qedim hebsxana qoxusunu saxlayıb.
– Adamın lap üreyi bulanır... Gör gelib hara düşmüsen... Üreyim bulandı...
– Heç kese yaxşılıq etmek lazım deyilmiş, o deqiqe cezasını çekirsen. Gerek, el vurmayaydım, qadını qan aparaydı. Çox pis zemanede yaşayırıq, Veber!
– Pisden de pisdir. Burada xelveti qaldığını dostların eşeleyib tapdılar?
– Bes nece...
– Harada qaldığını da?

– Ele şey olar?! Men heç o vefalı «İnternasional»ı sataram? Qeydiyyatsız adam saxladığına göre sahibkarı da cerimeleyerdiler. Sürek eleyib qaçqınları tutardılar. Bu defe «Lankaster» mehmanxanasını nişan verdim. Qabaqlar bir defe orada qalmışam, balaca, xudmani mehmanxanadır.
– Teze adınız Voyçekdir?
– Vladimir Voyçek, – Ravik irişdi, – dördüncüdür...
– Tfu! – Veber söydü. – Neyleyek, Ravik?
Beynelxalq süni dil.
– Heç ne... Esas mesele odur ki, evveller de burada olduğumu dostlarım bilmesin, yoxsa altı ay basacaqlar.
– Lenet şeytana...
– Beli, dünya günden-güne düzelir. Nitşe deyirdi ki, hemişe qorxu içinde yaşa. Mühacirler, ister-istemez, bele yaşayırlar.
– Eger bilmeseler?
– Zennimce, iki hefte... Sonra da ölkeden çıxaracaqlar.
– Bes sonra?
– Sonra da qayıdacağam.
– Ele keçene kimi qalacaqsan...
– Eledir. Ancaq bu defe çox qaldım. Düz iki il! Az

<< 1 ... 185 186 [187] 188 189 ... 402 >>