bizə nəsə verirlər.

DİLƏNÇİ OĞLAN: Düz deyir, nəsə verirlər.

CONNİ: Oh, yenə də bu ümid qığılcımı! Bəs ibadət nə vaxt qurtarır? (dilənçilər mat-mat bir-birinə baxırlar) Axı mən lap aydın dedim: nə vaxt?

DİLƏNÇİ QIZ (tələsik): Bilmirəm...

DİLƏNÇİ OĞLAN: Yadımdan çıxıb...

CONNİ (qəzəblə): Yaxşı fikirləşin! Görüm sizi lənətə gələsiniz! Fikirləşin də...

DİLƏNÇİ QIZ: Mənə elə gəlir ki, heç vaxt! Adamların ürəyi o qədər daşa dönüb ki, ibadət heç vaxt... heç vaxt qurtarmayacaq.

CONNİ: Siz də dayanıb gözləyirsiniz...

DİLƏNÇİ QIZ (bayaqkı kimi tələsik): Hə, gözləyirik ki, ibadət qurtarsın. Ordan çıxan adamların ürəkləri yuşmaq olur, bizə də nəsə verirlər.

DİLƏNÇİ OĞLAN: Düz deyir, nəsə verirlər.

CONNİ: Əntiqədir, uşaqlar, lap əntiqədir! Bununla yaşaya bilirsiniz?

DİLƏNÇİ OĞLAN (mat-mat onun üzünə baxır): Yaşamaq? Sən yaşamaq istəyirsən?

CONNİ (acı-acı): Elədir, ay zavallı səfehlər, mən yaşamaq istəyirəm. Ancaq bilmirəm nə üçün, kimin üçün... Çünki buraya düşəndən sonra hamısını unutmuşam. Ancaq, lənət şeytana, buna baxmayaraq istəyirəm. Özüm üçün iş qaracam, bəlkə də fırıldaqçılıq eləyəcəm... Ancaq varlanacam... Mənsəbə çatacam! Sonra da yaşayacam! Baxmayacam ki, burda zaman dayanıb. Bu lənətə gəlmiş alaqaranlıq başımın üstündən heç vaxt çəkilməsə də... Gecə ilə gündüz bilinməsə də... Bilmirəm buranı kim belə sehrləyib... Ancaq mən yaşayacam... işləyəcəm... vəssalam! Hamıya da günaydın, sabahın xeyir, gecən xeyrə qalsın deyəcəm... (gedir)

DİLƏNÇİ QIZ: Buna bax, yaşamaq istəyir...

DİLƏNÇİ OĞLAN: İşləmək istəyir...

HƏR İKİSİ: Özü də Vinetada! (başlarını bulayırlar).

Zəng səsləri eşidilir.



ALTINCI ŞƏKİL



Şən senatorun evi. Senator, arvadı və qızı Lilie.

SENATORUN ARVADI (qızına): Deməli, onu bütün varlığınla, bütün qəlbinlə sevirsən, elədirmi qızım?

LİLİE: Elədir, mənim əziz anam!

ŞƏN SENATOR (bayaq alver etdiyi dostu ilə olduğu kimi mehriban danışmır, müstəbidlik edir): Sənin bu cür ərə