ə getməyindən bilirəm ki, məhəbbətin nə olduğunu hələ anlamırsan.

LİLİE: Yox, cənab ata, anlamıram! (hiss olunur ki, həqiqəti deyir)

QADIN: Özün çox götür-qoy edəndən sonra bu qərara gəlibsən ki, ailə həyatının bütün çətinliklərinə dözəcəksən, elə deyilmi zavallı balam?

LİLİE: Elədir, mənim əziz anam!

ŞƏN SENATOR: Ancaq mən inanmıram ki, sənin bu çətinliklərdən xəbərin var...

LİLİE: Elədir, cənab ata! (hiss olunur ki, həqiqəti deyir)

ŞƏN SENATOR: Yaxşı, qoy olsun! İndi isə sənin gələcək ailə həyatının çətinlikləri barədə... Cehiz sənin adına olacaq! Düzdür, sənin nişanlın uzun illər alver işində mənə çox kömək edib, ancaq özünə də gün ağlayıb...

QADIN: Əlbəttə, sən onu bir ər kimi uca tutmalısan, sədaqətli olmalısan, hər nə desə, yerinə yetirməlisən, zavallı balam!

ŞƏN SENATOR: Hər şey ola bilər...

QADIN: Hər şey ola bilər... Sən də təkrar elə!

LİLİE: Hər şey ola bilər, mənim əziz anam!

ŞƏN SENATOR (kəskin tərzdə): Nə ola bilər ki?

LİLİE: Bilmirəm, cənab ata!

ŞƏN SENATOR: Yaxşı, səndən başqa cavab da gözləmirdim (hədələyici bir səslə) Sən Liliesən, başa düşdün? Vay o gündən ki...

QADIN (ərinin qəflətən sözünə ara verdiyindən istifadə edərək qızına pıçıldayır): Təkrar elə!

LİLİE: Mən Lilieyeyəm – çiçəyim, vay o gündən ki...

ŞƏN SENATOR (fınxırır): Ha... ha... ha... (qonaqların addım səslərini eşitdiyi üçün səsinin tonunu dəyişir) Oho, əziz qonaqlar gəldi!

QADIN: Əziz... əziz...

LİLİE: Əziz... əziz... (Üçü də gedir.)

Conni ilə şəhər mirzəsi gəlir. İndi Conninin otuz beş yaşı var; özü də Vinetalılar sayağı geyinib.

CONNİ: O, Liliedir – ətirçiçəyidir! Necə bilirsən, məni doğrudanmı bütün varlığı, bütün qəlbi ilə sevir!

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Sən heç Vinetada kiminsə kimi sevdiyini görübsən?

CONNİ: Sevmirsə, deməli, nifrət edəcək!

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Ya da nifrət etdiyini?

CONNİ: Bu qız müstəsnadır.

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Boş-boş danışma! Ola bilməz! Görünür o vaxt adicə bir maraq xatirinə