Yaxşı, əziz anam! (onun dediyi kimi edir) Conni!

QADIN: Zavallı qızcığazım!

ŞƏN SENATOR: Mənim gənc dostum! Oğlum! Qızım – zərif çiçəyim!

CONNİ (dodağının altından): Beş yüz on səkkiz yaşlı...

ŞƏN SENATOR: Ah, bu zərif çiçək...

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Bu zərif çiçəyin sağlığına! Yaşasın zərif çiçək!

HAMI: Yaşasın!

ŞƏN SENATOR: Bizim şərikli firmamızın uğurunun, çiçəklənməsinin sağlığına! Yaşasın!

HAMI: Yaşasın!

QADIN: Yaşasın bizim təzə balamız! Həm də şərikimiz!

CONNİ (şəhər mirzəsinə tərəf): Yaşayacaq!

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Dostum, adam heç vaxt tək yaşaya bilməz.

ŞƏN SENATOR: Cənablar nə barədə danışırdılar?

CONNİ (çaş-baş halda): Heç nə... Heç nə, ata! Onu deyirdim ki, sənin bütün işlərində köməkçi olacam, sənə sədaqətli olacam... Və... və... (hiss edir ki, hər necə olsa da nitqini sona çatdırmalıdır) amansız tale nə vaxtsa səni bizdən ayırmaq istəsə...

ŞƏHƏR MİRZƏSİ (yavaşdan): Axmaq!

ŞƏN SENATOR (rəngi avazıyır və birdən öküz kimi böyürməyə başlayır): Sus, yaramaz uşaq! Senator Hauren ölməyəcək! Eşidirsən? Heç vaxt ölməyəcək! Bütün şəhər qırılsa da, o ölməyəcək! Bütün dünya dağılsa da, senator Hauren ölməyəcək! Çünki ölmək istəmir! İstəmir! İstəmir! (son sözlər qaranlıqdan gəlir)





YEDDİNCİ ŞƏKİL



Conninin evi və ya sualtı bitkilərdən ibarət olan bağı. Conninin əlli yaşı var, arvadı isə olduğu kimi qalıb.

QADIN: Təzə xəbəri bilirsən, əzizim? O qəşəng, zərif müşavir xanım uzun ayrılıqdan sonra ərinin, qızının yanına getmək istəyir. Uşağın adı Anneloredır. Qəşəng addır, elə deyilmi? Dünən saat on tamamda yola düşəcək gəmini gözləyir. Şəhər mirzəsinin sabah kilsə meydanından qovduğu dilənçi ər-arvad srağagün yenə ordaydılar. Yaman sırtıq adamlardır, elə deyilmi?

CONNİ: Gör nə böyük qəza olub ki... Daşqını deyirəm... hətta kasıblar da adam olduqlarını unuda biliblər...

ARVADI: Elədir... elədir... Lap təzə bir xəbər! O qəşəng, zərif müşavir xanım uzun ayrılıqdan sonra ərinin...

CONNİ: