, arvadı, Lilie və şəhər mirzəsi gəlirlər.

LİLİE (anasına tərəf): Bilirsinizmi, əziz anam, o qəşəng, zərif müşavir xanım uzun ayrılıqdan sonra...

ŞƏN SENATORUN ARVADI: Bir bura bax! Nə gözəl kameradır!

ŞƏN SENATOR: Ha-ha-ha! Kimi görürəm?! Bizim əziz qaçqınımızı!

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Gənc senator Con türmə islahatları haqqında dünən edəcəyi məruzə üçün material toplayır.

ŞƏN SENATOR: O yenə də həmişəki kimi vicdanlıdır. Ha-ha-ha!

CONNİ (yorğun halda): Qulaq asın mənə...

LİLİE: Gör nə qəşəng məhbusdur!

CONNİ (bayaqkı kimi): Qulaq asın, ey Vineta sakinləri...

ŞƏN SENATOR: Sakit! Axmaq gənc senator Con nitqinə hazırdır. Ha-ha-ha!

CONNİ: Bilmirəm siz niyə belə həvəslə dərinliklərə çökürsünüz, heçliyə yuvarlanırsınız... Elə dərinliyə çökürsünüz ki, zavallı məhbusun da son həyat işartısı sönür...

ŞƏN SENATOR: Aha!

LİLİE: Con, bu nə deməkdir? Sənə bu gün nə olub?

CONNİ: Mən bircə şeyi bilirəm: bu mənim son şansımdır ki, özümü sizin aranızda yeganə canlı hesab edim. Lap son nəfəsim də olsa... Bu mənim son tənəzzülüm, əbədi məhvim də olsa...

ŞƏN SENATOR: Aha!

ŞƏN SENATOR ARVADI: Con, dəli olubsan, nədir?

CONNİ: Camaata həqiqəti demək üçün son şansımdır. Halbuki bu həqiqətin gizli qalmasına mən özüm də kömək etmişəm. Bəli, elədir! İndi mən bu həqiqəti hamıya deyəcəm və...

ŞƏN SENATOR: Cavan oğlan!

ŞƏHƏR MİRZƏSİ (kəskin tərzdə): Sus!

CONNİ (pəncərənin dəmir barmaqlıqlarına tərəf cumur): Bu anları mən yaşayacam! (Barmaqlıqları sındırır) Hamınız eşidin!

ŞƏHƏR MİRZƏSİ: Sus!

CONNİ: Ey mənim qeydiyyat kitabımda olanlar, eşidin! Vineta, sizin dünyanız... (şəhər mirzəsi ona tərəf atılır, ağzını yummaq istəyir)... Ölüb!

Bu sözdən sonra kənardakılar olduqları vəziyyətdə qalırlar. Conni ilə şəhər mirzəsi səssiz-səmirsiz tutaşırlar. Döyüş vaxtı Conninin arvadına toxunurlar. Qız sanki bu zərbədən özünə gəlir, onun dilindən rabitəsiz sözlər qopur. Həmin anda başqa ölülərin də dilindən ölü sözlər qopur. Conni