t olduğum dövrdə xarici rəsmi şəxslərlə apardığım danışıqların səviyyəsinin prezident olmadığım illərdəki belə söhbətlərin səviyyəsindən aşağı olmasının səbəbi yanımda hər dəfə söhbəti dəqiq qələmə alan şəxslərin olmasının zəruriliyi idi. Əgər sizinlə danışıq aparan adam söhbətin yazıldığını görürsə, o, stenoqram üçün danışır, əgər o, söhbətin yazılmadığını görsə, onda tarix üçün danışacaq. Rəsmi vəzifə tutmadığım dövrdə hökmən belə qaydaya riayət edirdim: xarici rəhbərlərlə görüşərkən heç zaman özümlə köməkçi, hətta tərcüməçi götürməzdim.

Başqa bir qayda odur ki, əgər siz cavab görüşünə dəvət almaq istəyirsinizsə, heç vaxt danışıqların məxfiliyini pozmayın. Əgər siz həmsöhbətinizlə açıq danışıq istəyirsinizsə, o əmin olmalıdır ki, siz onun etimadından sui-istifadə etməyə çəkinirsiz. Prezident, yaxud digər rəsmi şəxs öz köməkçilərindən və ya aparat əməkdaşlarından düzgün, açıq məsləhət almaq istəyirsə, yenə də bu qaydaya riayət etməlidir. Mənim ən yaxşı müşavirlərimdən biri Artur Berns idi. Federal ehtiyat sisteminin sədri təyin olunanadək o, bu vəzifəni daşıyırdı. Əvvəllər, Eyzenhauerin administrasiyasında o, İqtisadi müşavirlər şurasıınn sədri idi. Bizim ilk söhbətlərimizin birində dedi ki, əməkdaşların əksəriyyəti prezidentə onun eşitmək istsdiklərini söyləyir.Özü isə bir müşavir kimi belə hesab edirdi ki, prezidentə zəruri olan düzgün məlumat verilməlidir. Belə müşavirlər qiymətli olduqları qədər də nadir insanlardır.

Söhbətdə ən çox kimin danışması isə söhbətdə kimlərin iştirak etməsindən asılıdır. Ən faydalı və dolğun görüşlərimdən biri Nyu-Yorkda general Makartur ilə olmuşdu. Makartur həmişə söhbət edərkən özü danışar, həmsöhbəti isə qulaq asardı. Bu hər dəfə möhtəşəm bir tamaşa idi. O, "Uoldorf tauere"dəki cah-calallı mənzilində vargəl edər, xarici siyasət, iqtisadi problemlər, siyasi həyat haqqında fövqəladə bilik nümayiş etdirməklə müsahibini hipnoz edirmiş kimi ilhamla nitq söyləyərdi. Onun fikirləri həmişə ciddi surətdə mütəşəkkil, təhkiyəsi