məcburi sayılır.

Həcc
Həccə (ərəbcə ziyarət etmək deməkdir), yəni İslamın müqəddəs şəhəri Məkkəyə (Səudiyyə Ərəbistanındadır) gedib Kə´bəni və onun qara daşını ziyarət etmək hər bir müsəlmanın arzusudur.
Rəvayətə görə, Kə´bəni Allahın əmri ilə Adəm tikmiş, lakin tufan







( Nuhun tufanı) onu dağıtmışdır. Sonra İbrahim və onun oğlu İsmayıl Kə´bəni yenidən tikmişlər. Allahın Adəmə göndərdiyi qara daş Kə´bənin cənub-qərb küncündə divara hörülmüşdür.
Kə´bənin qapısı isə üzbəüz müqəddəs Zəmzəm çeşməsi yerləşir.
İbrahimin hicazda qoyub getdiyi körpə İsmayıl və onun anası Həcər susuzluqdan əziyyət çəkərkən möcüzə baş vermiş, körpənin ayaqları altından su fəvvarə vurmuşdur.
İkinci dəfə Çeşməni Məhəmmədin babası Əbd-al Muttalib kəşf etmişdir. Çeşmənin suyu şəfaverici sayıldığı üçün zəvvarlar çox vaxt onu zəmzəmiyyə adlanan xüsusi qablarda özləri ilə vətənlərinə aparırlar. Zəvvarlar Məkkədə zulhiccə ayının 7-ci günündə olmalıdırlar. Burada onlar təmizlənəndən, dəstəmaz alandan, bədənlərinə ətirli yağ sürtəndən sonra müqəddəs ibadət libası-ihram geyirlər. İhramın heç bir tikişi olmur. İki ağ parça qırığından ibarətdir: birini bellərinə sarıyır, o birini isə çiyinlərinə salırlar. Həcc vaxtı saçlarını qırxdırmır, dırnaqlarını tutmurlar. Qadınlar mütləq başlarına iri yaylıq örtməlidirlər. Bundan sonra müsəlman heç bir işlə məşğul ola bilməz, ağacdan meyvə dərə bilməz və ümumən, heç bir dünya neməti haqda fikirləşə bilməz. Əsas ziyarət Kəbəni yeddi dəfə dolanmaq, qara daşı öpmək, dua oxumaq, müqədəs Səfa və Mərvə təpələri arasında qaçmaq, Zəmzəm quyusundan su içməklə başlanır. Həccə gedənlən Hacı adlanır, başlarına yaşıl çalma qoyurlar. Xorasana (İrandadır) keçib, Səkkizinci İmam Rzanın məbqərəsini ziyarət edən zəvvarlar məşədi, Kərbəlaya (İraqdadır) keçib gələnlərə isə kərbəlayı adı verilir.

Cihad

İslam dini, Peyğəmbər, Allahtaala yolunda vuruşmağa və şəhid olmağa cihad deyilir.







Əmr və mə´ruf
Allahtaalanın bütün qanunlarına düzgün əməl