sözə məxsus deyil. Lakin Allahın qulu sevməsi bu mənada ola bilməz. Bütün bu anlayışlar da elədir. Allahdan başqası haqqında bir məna ifadə edən anlayışlar Allah haqqında başqa bir məna ifadə edər. Yaradanla varlıqlar arasında ən ortaq adlardan olan "varlıq" belə Yaradan ilə varlıqlar haqqında eyni mənanı verməz hər biri üçün ayrı bir məna qazanar. Çünki varlıqların varlıqları Allahdan alınmışdır. Tabe' varlıq ilə tabe olunan varlıq bir ola bilməz. Ortaqlıq yalnız sözdədir məna fərqlidir." (Əhyası Ulumid idin IV/302-303) Ümumiyyətlə Yaradanla varlıqlar arasında xüsusilə də Yaradanla insan arasında sevgi kainatın təməl qanunlarından biridir. Uca Allah əsərlərini hərəkətlərini görmək ad və sifətləriylə görünmək üçün kainatı yaratmışdır. O yaradıcıdır ruzi verəndir qısandır açandır yüksəldəndir əziz edəndir alçaldandır zəlil edəndir; digər ad və sifətlərin sahibidir. Əgər yaratdığı kimsə yoxsa yaratması quru bir addan ibarət qalar. Ruzi verdiyi kimsə yoxsa ruzi verici sifəti hərəkətə çıxmaz potensial bir gücdən ibarət qalar.

Çünki ibadət edilmək bilinmənin ən irəli nəticəsidir. Demək ki Allah şanının bilinməsi üçün kainatı yaratmışdır. Haqqın bilinmə və ibadət edilmə iradəsi parça parça hər varlığında görünən sevgini ehtiva etməkdədir. Maddi varlıqların ən kiçik parçası -bildiyimizə görə- atomdur. Atomun quruluşunu bilən insan mərkəzdəki nüvə ilə onun ətrafında qorxunc sürətlə dönən elektronlar arasındakı cazibəni yəni sevgi bağını anlar. İndi sevgi kainatın ən kiçik parçasına hakim olduğuna görə o zərrələrin təcrübəsindən ibarət yaranan kainat cisimlərinin hamısına da hakimdir. Demək ki kainatın quruluşu ad və sifətlərini sevən Allahın sevgisindən daşan bir sevgi üzərinə quruludur. Ağıl nəql fitrət ibrət zövq və vicdan kantıları həmişə qul ilə Rəb yaradılan ilə Yaradan arasında iki istiqamətli söhbətin varlığını göstərər. Allahın yaratması doğru yolu göstərmək üçün əmrlər verməsi peyğəmbərlər göndərməsi davranış və hərəkətlərə savab və cəza təyin etməsi həmişə