ə söhbətinin varlıqları gözləməsinin əsəridir. Yaradıcının yaratdığını sevməsi öz şəxsini və hərəkətlərini sevməsi deməkdir. Yaradılanın yaradanı sevməsi isə əskiyin kamala meylidir; Elektronun nüvəyə planetlərin günəşə; günəşin sistemiylə birlikdə tabe olduğu qalaktika mərkəzinə çəkilişi kimi. Çünki varlığın varlığı həyatı və hərəkətləri həmişə Yaradana bağlıdır. Yaradanın sevgisi yaradılanın xüsusilə də tam şüur sahibi insanın hüceyrələrinə ruhuna qarışdırılmışdır. Məxluqatın xəmiri Xaliq sevgisiylə yoğurulmuşdur. Allah cinləri və insanları Özünə qulluq etmələri üçün yaratmışdır (51/Zariyat 56). İbadət sevginin ən son