Qul Allahı sevdiyi kimi Allah da qulunu yaratdığını sevər. Xüsusilə insanın o biri varlıqlar içində ayrı bir yeri vardır. Çünki: "Biz həqiqətən Adəmoğullarına çox ikram etdik onlara çox dəyər verdik..." (17/İsra 70) ayəsi ilə Allah insanoğlunu qiymətli yaratdığını bildirmişdir. Allahın qulunu sevdiyini ifadə edən çox ayə vardır. Allahın təqva sahibi yaxşılıq edən tövbə edən içini xaricini təmizləyən ədalətli saleh qullarını sevdiyini Quran vurğulamaqdadır. Bəzi ayələr də Allahın fəsad fısk qürur zülm təcavüzkarlıq kimi pis işləri edən qullarını sevmədiyini ifadə etməkdədir. Peyğəmbərimiz (s.ə.s.) də: "Kim Allah üçün təvazö etsə Allah onu yüksəldər. Kim də qürurlansa Allah onu alçaldar. Kim Allahı çox zikr edərsə Allah onu sevər." (İbn Macə Zühd 16) buyurmuşdur. Bir hədisi qüdsidə də: "Qulum Mənə ən çox fərz ibadətlərlə yaxınlaşar.
Qulum nafilə ibadətlərlə də Mənə yaxınlaşmağa davam edər. O qədər yaxınlaşar ki onun eşidən qulağı Mən olaram Mənimlə eşidər. Görən gözü Mən olaram o Mənimlə görər. Tutan əli Mən olaram o Mənimlə tutar. Getdiyi ayağı Mən olaram o Mənimlə gedər." (Buxari Rikak 38; Əhməd min Hənbəl VI/256) buyurulmuşdur. Yenə bir çox hədisdə Allahın sevdiyi işlər izah edilmiş; "Allahın ən çox sevdiyi işlər bu budur" deyilmişdir. Bütün bunlar Allahın qullarını sevdiyini sübut etməkdə və vurğulamaqdadır. Allah qulunun onu sevdiyini; özünün də qulunu sevdiyini bildirmişdir. Allah qulunu sevər qul da Allahı sevər. Sevgi halı qulu Allaha hörmətə ONun razılığını üstün tutmağa ONun yolunda səbrə Allaha qovuşmağa ONsuz qərarının qalmamasına ürəyi davamlı Allahı xatırlamağa və onunla qaynaşmağa sövq edər. Qəzali belə deyir: "Qulun Allahı sevməsi məcaz deyil; gerçəkdir.
Çünki dildə söhbət nəfsin özünə uyğun bir şeyə eşitdiyi meyldir. Işk (eşq) isə bu meylin həddindən artıq dərəcəsidir. Yaxşılıq və gözəllik nəfsə uyğunluqdur; gözəllik və yaxşılıq bəzən baş gözüylə bəzən də bəsirətlə (könül gözüylə) qəbul edilər. Sevgi isə hər ikisi ilə qəbul edilə bilər yalnız