bir daha çətinki geri qayıdam.Ailəmlə başqa bir şəhərə gedirik.Getməyə məcburam onları buraxa bilmərəm.
-Bəs mən...?!Məni fikirləşdin heç...? Bacarmaram sənsiz...Sən mənimlə qalsan...Yada mən də səninlə gedirəm...Axı mənə söz vermişdin biz heç ayrılmıyacaqdıq...Getmə...!
Qız ayağa qalxdı və dediyi son söz:
-Məni bağışla.Amma nə sən mənimlə gələ bilərsən,nə də mən səninlə qala bilərəm.Bu bizim son görüşümüzdür...!
Və üzünü çevirdi getdi.Mən isə elə bu yerdə bu gün olduğum kimi tək qaldım.Hər gün getdiyi yollara baxıram bəlkə qayıdar deyə,çünki hələ də gedişinin səbəbini bilmirəm...Hər gün bunları xatırladıqca “mən onu çoxdan unutmuşam...4 il çox böyük vaxtdır...Ehhh 4 ildə nələr olareee...”deyirəm.Amma anlıyırdımki özümü aldadıram...çox darıxıram onsuz.Həmişə gülən üzü,səsi ağlımdan heç çıxmır.Yağmurlu bir gündə tanış olmuşduq və mən ona hər zaman “yağışlı gündən sonra həyatıma doğan günəşimsən “deyərdim...
Ufff...Bəs niyə getmişdi...?Getdiyi gündən həyatıma bir daha günəş doğmadı...Mən isə öz qaranlığımım içərisində hər gün bir az daha həyatdan insanlardan uzaqlaşırdım...Və birdən qulaqlarıma inanmadım bu onun səsi idi.Yoxxx...mən deyəsən dəli olmağa başlıyıram.Arxaya çöndüm...Bu ola bilməzdi o tam qarşımda durmuşdu.Hər zamanki kimi çox gözəl idi.Gözlərimə inanmadım...Bilmirdim nə edim.O yenə yanıma oturdu...”Bilirəm verəcəyin suallar çoxdu mənim də verəcəyim cavablar çoxdu...4 il az bir müddət deyildi bunu da bilirəm...Onu da bilirdimki gəldiyim gün səni burda tapacam yenə və sən hələ də məni sevəcəksən.Getdiyim gün isə mənə heç zaman xəyanət etməyəcəyini bilirdim.Amma bu 4 il ərzində sənə bircə dəfə xəyanət etmişəm.
Çünki bu illər ərzində yalnız səndən başqa mənə toxunan məni müalicə edən 60 yaşlı ürək cərrahım olub və mən ona Xilaskar əmi deyirdim...” Bu sözləri dedi və gülümsədi...
Sonra isə əlavə elədi “Birdən müalicəm uğursuz olar və qayıda bilmərəm deyə səni incitməmək üçün sənə yalan deməliydim.Xəstəliyim məni günü gündən zəiflədirdi və mən isə