qabını daşlığa aparan kimsə, onu daşdan qorumağı öyrənməlidir.

Aşıq qızıla bənzəyir, bəla isə atəşə.. Xalis qızıl atəş içində yaxşıdır.

Eyibsiz dost axtaran dostsuz qalar..

Kasıba verilən, hələ onun əlinə keçməmiş Allaha çatar...

Nə qədər bilirsənsə bil, söylədiklərin qarşındakının anlayacağı qədərdir...

Nə xoşbəxtdir o insan ki, öz ayıbını görə bilir.

Bir şam digərini yandırmaqla işığından heç nə itirməz.

Allah ilə olduqdan sonra ölüm də ömür də xoşdur...

Könlü işıq yandırmağa və aydınlanmağa öyrənən insanı günəş belə yandıra bilməz. Gündüz kimi işıq vermək istəyirsənsə, gecəyən bənzəyən mənliyini (ənaniyyət) yandır...

Bəzi insanlar var ki, salam verərlər və salamlarından his iyi gələr. Bəziləri də var ki, salam verərlər və onların salamından misk (müşk) qoxusu gələr.

Madam ki, özündə bir dərd və ya peşmanlıq hiss edirsən; bu Allahın sənə yardımının və sevgisinin bir dəlilidir.

O, hər şeyi ilə gözəldir; Ona aid olan və Ondan gələnlər də gözəldir. Həm o qədər gözəldir ki, ayıq-sayıq bir könül, görüb tamaşa etdiyi hər şey üzərində Ondan bir qisim ima və işarələr aldıqca damarlarında qanı çəkilir kimi olar və Onunla bir anlıq vüslat - qovuşma adına canını fəda etməyi belə az görər...

Könül adamı, nəfsinin istəmədiyini başqaları üçün də istəməməkdən başqa; öz xoşuna gələn hər şeydən, başqalarının faydalanması üçün çırpınar; hətta bunun uğrunda ölüb-ölüb