insanın yaşaması üçün onun həyatını tənzimləyən qaydalar endirmişdir. İslam dini fitrət dini olduğu üçün insan fitrətində olan heç bir şeyi rədd etməmişdir. Fitri duyğulardan birisi də insanların toplanıb həyat sürdürməsi və aralarından onların yaşamasını tənzimləyəcək birisinin irəli çıxma tələbidir. İlahi təlimatlar isə bu fitri duyğulara istiqamət verəcək, onları tənzimləyəcək bir hökmlər gətirmişdir. Bu ilahi qayənin ruhunu dəqiq şəkildə anlayan Hz. Ömər belə demişdi: “İtaət varsa, əmir var, əmir varsa, camaat var, camaat varsa, İslam var. İtaət yoxdursa, əmir yoxdur, əmir yoxdursa, camaat yoxdur, camaat yoxdursa, İslam yoxdur”.

Biz bir həyat fəlsəfəsi olan əmir və itaət məsələsinin namazda da öz əksinin tapdığının şahidi oluruq. Namazın isə dinin dirəyi olub müsəlman həyatının tərkib hissəsi olduğu hər kəsə bəllidir. Camaat namazında bir nəfər qabaqda imamlıq (rəhbərlik) edir.

Ailə özünə görə bir cəmiyyətdir və onun insan cəmiyyəti kimi yaşaya bilməsi üçün ilahi nizamın olması şərtdir. İlahi nizam da, yuxarıda qeyd edildiyi kimi, bu nizamı uyğulayan bir başçının olmasını istəyir və bu başçıya itaət edilməsini də şərt qoşur. İtaət olmazsa, o başçı lazımsız və artıq bir şeyə çevrilər. Başçı da olmadıqda məsuliyyət, öhdəliklər, haqlar tətbiqedilməz hala gəlir. Buna görə ailədə bütün bunları uyğulayacaq bir ailə başçısının olması zərurətdir. Həmin başçı Allah tərəfindən təyin edilmişdir, o da kişidir.

“Kişilər qadınlar üzərində ixtiyar sahibidirlər (qəyyumdurlar, onların hamisidirlər)...” (əl-Nisa, 34);
“...(Kişilərin qadınlar) üzərində şəriətə görə hüquqları olduğu kimi, (qadınların da) onlar (kişilər) üzərində hüquqları vardır. Ancaq kişilər onlardan bir dərəcə üstündürlər...” (əl-Bəqərə, 228).

Məlum olduğu kimi, ailə sahəsinə dair qoyulan ilahi nizam kişilərin imtiyazlar əldə edərək ağalıqlarını sürdürmək məqsədi güdmür. Əksinə, başçıların işi itaəti altında olanlara xidmət göstərməkdir. Digər tərəfdən, bu, çox məsuliyyətli bir vəzifədir. Bunun