olduqlarından, öz aralarında söhbət etmədən, yalnız siqaretlərini tüstülədərək bizim söhbətimizin nədən getdiyini diqqətlə dinləyirdilər.

Biz isə bilərəkdən onlara əhəmiyyət vermədən söhbətimizi edib çayımızı içirdik.

Dostuma mətləbə keçməyi üçün göz vurdum. O, mövzunu dəyişib, qonşuluqda oturanların eşidəcəyi qədər ucadan mənə müraciət etdi:

Cəlil! Sənə bir şad xəbər vermək istəyirəm.

Bu gün iranlı dostum Sədrəddindən (bizneslə məşğul olanlardan bu zirək iranı taciri tanımayan yox idi) yeni sifariş almışam, Ələmdarlını deyirəm e, Fransadan yenicə qayıdıb, indiyədək kimsənin bilmədiyi olduqca sərfəli iş birliyini bizimlə qurmaq
istəyir.

Bilirsən nə qədər qazancımız ola bilər? Satacağımız mala cüzi maya sərf etməklə 20 qat qazanc.

Necədir sənin üçün? Məncə hə desən il boyu bu işlə məşğul ola bilərik.

Mən:

- Mətin , bir az astadan danışsana .. eşidən olar.

O isə guya xəbərdarlığıma əhəmiyyət vermədən yenə sözünə davam etdi:

- Ömrümdə ağlımıza gəlməyən biznesdir.

- Əşi bir açıqla görüm nədən danışırsan, malı haradan tapacağiq, neçəyə alib, neçəyə satacağiq və xeyrimiz nə qədər olacaq? - deyə onu dayandırdım.

Mətin sözünə azacıq ara verib, yenidən davam etdi;

- Heç diqqət etmisənmi Arazın sahilində nə qədər tısbağa özünü günə verir?

- Əşi bir dayan, tısbağanın bizim bizneslə nə əlaqəsi var, zarafatı burax, sözünün canını anlat.

- Sözümün canı elə tısbağadır! Onlarzı tutub Sədrəddinə satacağiq.

- Bəsdir görək! Bəyəm Arazın Iran tərəfində tısbağa qəhətliyidi ?

- Əlbəttə yox, ancaq bilməlisən ki, Iranda tısbağalar strateji məhsul kimi dövlət tərəfindən qorunur, necə ki, Amerika dövləti öz neftini gələcək nəsillərə saxlayıb ayri ölkələrdən neft istehlak edir.

Indi dostum, aydın oldu sənə Iran dövləti tısbağalarından niyə istifadə etmir?

Heyrətimdən gözlərimi bərəldib yenə sual verdim;

- Sədrəddin tısbağalarla nə edəcək axı?

Mətin sualımdan sir-sifətini turşudub özünü əsəbiləşmiş kimi