özümüzə maşın da ala bilərik.

Birdən dostum təlaşla ətrafa boylanıb “sss, mən bayaqdan sevindiyimdən heç nəyə fikir vermirəm, birdən söhbətimizi eşidib bizi qabaqlayarlar ha, bu haqda heç evdə də danışmaq lazım deyil.

Qonşu masanın ətrafında oturanlar bir andaca tələsik çıxıb getdilər. Bizdən eşitdiklərini biznes rəqibimizə çatdirmaga tələsdiklərinə şübhəmiz qalmamışdı.

Xalaoğlum danışır ki, biznesdə bizə rəqib saydığımız Rəhim bu xəbəri alan kimi dərhal fəaliyyətə başlayır:

Sübh tezdən qohum əqrəbasında nə qədər 10-15 yaslı oğlan uşağı var yığıb tökür Araz qərağındakı qamışlığa və qiymət də təyin edir: 10 ədədi 1 dollara kim nə qədər bacarır tısbağalardan yığıb təhvil versin.

Hava qaralana yaxin, sonradan özünün dediyi kimi 500-dən çox tısbağa tutulub kisələrə
yığılmışdı.

Artıq Araz boyu bir tısbağa belə qalmamışdı.

Sevindiyindən səhərin açılmasını gözünü qırpmadan gözləmişdi.

Axşamdan sifariş etdiyi maşının siqnalını eşidcək həyət qapısını açib maşını həyətə saldılar.

Oğlanları ilə köməkləşib dolu kisələri bir nəfəsə maşına yüklədilər. Sürücünün “ay Rəhim qardaş, bunlar nədir belə aparırsan, “sorğusunu eşitməzliyə vurdu, sürücü də daha heç nə soruşmadi. Evdəkilərə bərk-bərk tapşırmışdı ki, qətiyyən malların adını kimsəyə deməsinlər.

Soruşana “atam bilir” cavabını verməli idilər. Oğlanlarının üçü də maşının yük yerinə, Rəhim isə sürücünün yanında oturduqdan sonra yola düzəldilər. Xalaoğluma hadisənin davamını Rəhim özü danişmışdı;

- Gömrük məntəqəsinə qədər yolu bir saata qət etdik və orada kisələri maşından boşaldıb növbə tutduq, daşınmanı asanlaşdırmaqdan ötəri 20 kisə malımızı arabalara yüklədik. Bizdən irəlidə hələ 25-ə qədər yolçu səbirsizliklə Irana keçmələrini gözləyirdi. Bəxtimizdən gömrükdə işləyən müfəttişlərdən biri yaxın tanışım idi.

Onunla dil tapmaq mənə hər halda asan olacaqdı. Yavaş-yavaş növbəmiz yaxınlaşırdı.

Arxamızda dayananlardan bir nəfər mənim qulağıma gülə-gülə: - Qardaş kisələrində canlı