Sən getdin,elə bil dünya boşaldı
Yazda köçüb getdi,yeri boş qaldı
Bahar ürəyimi sənsiz qış aldı,
Mən yaza vurulmuşam,qışı neynirəm.

Eşqimi aparıb sən getdin demək
Eşqsiz bir dünya nəyimə gərək.
Soyuq daşa döndü,o gündın ürək
Sinəmdən asılan daşı neynirəm.

Həmişə ayrıyıq,gecə-gündüzük
Birimiz təpəyik,birimiz düzük.
Üstünün qaşıyla tanınar üzük
Əgər üzük yoxsa,qaşı neynirəm.

Niyə yaşayıram,mən niyə sənsiz,
Nə yerə baxıram,nə göyə sənsiz.
Mən ki,kor olmuşam hər şeyə sənsiz,
Kor gözün üstündə qaşı neynirəm?!