Bir zamanlar
Bir zamanlar sənin pənbə
kölgəndə
Pək bəxtiyar idim, nazlı dilbərim.
Hənuz bəxtiyarlıq duyulmaz
məndə,
Yalnız gülümsərdi məhzun
gözlərim .
Ayrılıq nə yaman dərd imiş,
aman!
Sənsiz halım gündən-günə
pərişan,
Vüslət dəmlərini anar də hər an,
İzlər yollarını yorğun gözlərim...
Sənsiz bütün duyğularım
bunalmış,
Zehnim, fikrim durmuş, həp
dona qalmış,
Uyqum çəkilmiş, könlümü qəm
almış,
Yalnız arar səni vurğun gözlərim.