sifətlərindən başqasının zatı ilə] and içmək [haramdır.] Çünki İbn Ömərin hədisində peyğəmbər – salləllahu aleyhi va səlləm – Ömərin öz atasına and içdiyini eşitdi və dedi: “Həqiqətən Allah atalarınıza and içməyi sizə qadağan edir, kim and içərsə ya Allaha and içsin, ya da sussun!” Muttəfəqun aleyh. İbn Ömərdən mərfu olaraq rəvayət olunur: “Kim Allahdan başqasına and içərsə küfr etmiş və ya şirk etmişdir.” ət-Tirmizi rəvayət etmiş və həsən saymışdır. Bunun mənası işin ağırlığını göstərməkdir.”[17] Məcdud-Din Əbul-Bərəkət İbn Teymiyyə “əl-Muharrar”da, əl-Haccavi “əl-İqna” əsərində, əl-Mərdavi “əl-İnsaf”da, İbn Muflih “əl-Furu”da bu əməlin haram olduğunu deyirlər və bu, məzhəbin görüşüdür. Məzhəbin görüşü bunun haram olduğunu söyləsə də hənbəli alimlərinin hamısı eyni görüşdə olmayıblar. İbn Qudamə “əl-Muqni”də, Əbul-Xattab əl-Kəlvazani “əl-Hidayə”də və əs-Samiri “əl-Mustəvib”də Allahdan başqası ilə and içməyin məkruh olduğunu deyiblər. Hətta İbnul-Muncə bunun məkruh olmasının məzhəbin görüşü olduğunu söyləmişdir. Sözsüz ki, məzhəbə bu görüşü nisbət etmək xətadır, əksinə ilk dövr hənbəlilərdə bu görüş üstün olsa da, məzhəb son dövr alimlərdən əl-Haccəvi və İbnun-Nəccar əl-Fətuhi kimi alimlərin görüşü ilə müəyyən edilir.
Göründüyü kimi hənbəli alimləri bu əməlin küfr və ya şirk olması haqqında gəlmiş hədislərin zahirini təvil edir və bunun mübaliğə olduğunu deyirlər. Hədis ilə qəsd olunan bu işin ağırlığına işarə etməkdir. Şeyx Mustafa əs-Suyuti ər-Ruheybani – rahiməhullah – deyir: “(Hədis) bunun ağırlığını göstərmək mənasındadır, bunu bu şəkildə elm əhli təfsir