a məchul bir adamı əlavə etmişdir, bununla da hədisin isnadı fasid olur.” əl-Beyhəqi dedi: “Bu, – yəni hədis – Sad bin Ubeydə’nin İbn Ömərdən eşitmədiyi bir hədisdir.” (10/29)
İşarə olunmağa layiq olan daha bir məqam budur ki, əl-Aməş Sad bin Ubeydə’dən rəvayət edir; deyir: “İbn Ömər ilə bir dərsə halqasında idim və bir nəfəri başqa bir halqada “Xeyr, atama and olsun!” deyərkən eşitdi və İbn Ömər ona daş atdı və dedi: “Ömər də belə and içərdi və peyğəmbər – salləllahu aleyhi va səlləm – ona bunu qadağan etdi və dedi: “Bu, şirkdir.” (Əhməd bunu Vaki’dən rəvayət etmişdir. 2/58 və 60)
Bu, ya başqa bir hadisə olaraq qəbul olunmalıdır ki, bu zaman bununla və Mənsur bin əl-Mutəmir’in sənədi qopuq rəvayətinin arasını birləşdirmək olar, ya da bu, əl-Aməş’in xətaları və tədlislərindən biridir. İnşallah ikinci ehtimal daha doğrudur, çünki anlayışları gülcü olan ilk dövr nəhəng alimlər fərqli rəvayətlər olanda Mənsur’u əl-Aməş’dən üstün görüblər.”[35]
Alləmə əl-Mühəddis Muqbil bin Hadi əl-Vadi – rahiməhullah –əl-Aməş’in hədisi haqqında deyir: “Bu rəvayət Mənsur’un rəvayətinə aid edilməlidir, çünki Mənsur’un rəvayətindən görünür ki, İbn Öməri eşitməmişdir, çünki iştirak etmədiyi başqa bir halqada bir nəfərdən eşitməsi mümkündür. Üstəlik Mənsur əl-Aməş’dən daha sabit, daha güclüdür və əl-Aməş müdəllisdir.” Bunu bəyan etdikdən sonra deyir: “Bil ki, hədis zəifdir.”[36]
ət-Tahavi, əl-Beyhəqi kimi alimlər bu hədisin zəifliyinə işarə ediblər. Eləcədə əd-Dəraqutni illətlər haqqında yazdığı kitabında bu hədisi də qeyd etmişdir. Bununla belə hədisi ət-Tirmizi, əl-Hakim, İbn Hibban, əz-Zəhəbi, İbn Teymiyyə, Şeyx əl-Albani və başqaları səhih