barədə Quranda “əl-Bəqərə” surəsi 43-cü ayə, “Məryəm” surəsi 43-cü ayə, “Sad” surəsi 24-cü ayələrində bildirilir. “Əl-Maidə” surəsinin 55-ci ayəsinin axırında “hum rakiun” ifadəsi həmin mənadadır. Yəni: “O kəslər ki, (Allaha) namaz qılır və rükuda olduqları halda zəkat verirlər.”. Burada söhbət namazdakı duruş növü sayılan rükudan getmir. Ayədəki rüku məhz ixlas və təvazökarlıq mənasındadır, çünki ayədə namaz artıq qeyd olunmuşdur və namazın ikinci dəfə təkrarlanmasına lüzum yoxdur. Göründüyü kimi, burada ayənin axırında rüku kəlməsi namazın və zəkatın nə cür yerinə yetirilməli olduğunu göstərir. Ayədəki sözlərə fikir versək bunların indiki zamanda işləndiyini görərik. Ayədə keçmiş zamandan bəhs olunmur, əksinə, davamlı əməldən söhbət gedir. Yəni, möminlərin keyfiyyətlərindən budur ki, onların namazı, zəkatı (Allahdan qorxaraq, ixlasla, riyasız) olmalıdır. Bu davamlı bir əməldir və zamana görə məhdudlaşmır.
Bəziləri deyirlər ki, bu əməl Həzrəti Əli ilə məhdudlaşmır, hətta bütün imamlar rükuda zəkat veriblər. Əgər doğrudan da belədirsə, onda niyə bu fəzilətli əməli Peyğəmbər (Allahın ona salavatı və salamı olsun) etməyib?
Həmçinin bu uydurma rəvayətə baxanda, görə bilərik ki, rükuda zəkat vermək üçün , elə bir zəruriyyət yox idi Məgər namaz qılanların namazı bitirdikdən sonra yoxsulun zəkatı istəməsi, yaxud namaz qılanlar namazı bitirdikdən sonra zəkatı ona özləri verməsi daha fəzilətli sayılmazmı? Axı namazda, rükuda zəkat verməyi zəruri edən nədir ki?
Bilmək lazımdır ki, ibrət ləfzin xüsusiliyində yox, ümumiliyindədir. Əgər doğrudan da bu ayə Həzrəti Əlinin iddia olunan bu əməlinə görə nazil olubsa, onda bu təkcə ona xas deyil. Yəni kim bu cür etsə, onlara da aid olur.
Vəli kəlməsinin mənaları : idarəçi, rəhbər, kömək edən, dost və s. Məhz bu ayə göstərir ki, ayədə qeyd olunan vəli sözünün mənası çox aydındır. Bunu bilmək üçün bu ayədən əvvəl və sonra gələn ayələri oxumaq lazımdır və məsələnin nəyə aid olduğu aydın olur. Məlum olur ki, söhbət kafirlə