l xatrinə Əli (Allah ondan razı olsun) ilə yanaşı bu ayəni hamıya nisbət etmək olar. Çünki mühacir və ənsarlara görə nazil olduğu, ayədə göstərildiyi kimi cəm halında olanları göstərir. Həmçinin Əbu Bəkrə (Allah ondan razı olsun) də aid etmək olar, çünki ayədən öncə mürtədlərdən söhbət gedir. Əbu Bəkrin (Allah ondan razı olsun) isə mürtədlərə qarşı yürüşü məşhurdur. Təbəri isə yəhudilərdən üz döndərib uzaqlaşdığına görə, bu ayənin Ubadə bin Samitə (Allah ondan razı olsun) görə nazil olduğunu bildirir.
Vəli kəlməsinə gəlincə isə, bu Vilayə və Vəlayə sözləri kimi işlədilir, yəni «fəthə» və «kəsrə» ilə. Bu iki sözün fərqi isə çox böyükdür. Vəlayə (fəthə (“ə hərfi”) ilə olanda) sözünün mənası düşmənin və düşmənçiliyin ziddi deməkdir, yəni dost və sevmək deməkdir. Ayədə də məhz bu sözdür. Ancaq Vilayə (kəsrə (“i”) ilə olanda) rəhbər, idarəçi mənasındadır. Ayədə isə söhbət bundan getmir. Bundan başqa, ayə ümumilikdə möminlər barəsindədir, rəhbərlik isə ümumi ola bilməz
Əgər rəhbər mənasını vermək istəsək, onda ayə gərək başqa cür olsun. Ayə bu cür düzgün olmaz, çünki Allah əmir kimi vəsf olunmayıb, yəni Allah möminlərin əmiridir demək olmaz. Amma Vəlayə isə (fəthə ilə) düşmənçiliyin ziddi, dost və sevgi Allah və Elçisinə nisbət edilə bilər.
Əgər işdir bəziləri desələr ki, burda zəkat sədəqə mənasındadır, onda biz onların bu rəyinə cavab olaraq deyirik: Xeyr! Bu ayədə zəkat sədəqə mənasında ola bilməz, çünki bütün ayələrdə zəkat namaz sözündən sonra gələndə, sədəqə deyil məhz zəkat mənasını verir.
Deməli zəkatdırsa, kiminsə istəyinə görə bunu vermək olmaz, əgər verilsə, onda verilən şey zəkatdan sayılmaz, sadəcə sədəqə olar. Ayədə isə namazdan sonra olan əsl zəkatdan söhbət gedir.
Həmçinin ayədə keçən «valləzinə» sözündə «vav» hərfi hal ifadə etmir, yəni rüku halına aid deyil, çünki o hal ifadə etsəydi, onda ayəyə görə yalnız rükuda zəkat verənlərlə dost olub vəli seçmək olardı.
Ayənin əvvəlində «İnnəmə» ləfzi xüsusilik bildirir. Bu ayədə isə deyilir ki,