bunda da eynilə hökm verməlidir”. (Əl-İxtiyara əl-Fiqhiyyə min Fətəvə Şeyx ul-İslam ibn Teymiyyə, səh. 246)

Şəriət həmçinin tələb edir ki, kişi öz qadını ilə əlaqədə olmaqla onu əxlaqsızlıqdan qorumalıdır. Onu qane edəcək qədər və onu qorumaq üçün əlaqədə olmalıdır. Lakin bu məsələdə müəyyən zaman müddətinin təyin olunmasına, dörd ay və ya çox və ya az, yer yoxdur. Bu məsələ qadının ehtiyaclarına görə və kişisinin onun ehtiyaclarını yerinə yetirmə gücünə görə müəyyən olunmalıdır...Bütün bunlar normal vəziyyətlərə, yəni kişinin öz qadının yanında olduğu və onunla yaşadığı hallara şamil edilir.

Şəri bir məqsəd və yaxud digər şəri bir üzrdən dolayı kişi səyahət edirsə və öz həyat yoldaşının yanında olmazsa, bu halda kişi çalışmalıdır ki, zövcəsindən uzun müddət ayrı qalmasın.

Ümumiyyətlə müsəlmanların xeyrinə, məsələn Allah yolunda cihadda iştirak etmək və yaxud İslamın hüdudları, sərhədlərinin keşiyində durmaq kimi iş gördüyündən dolayı kişi (zövcəsinin yanında olmursa), hər dörd aydan bir və yaxud bundan az müddətdə ona ailəsinin yanına qayıtmağa icazə verilməlidir ki, cihadda və yaxud sərhəd nəzarətində öz vəzifələrini yerinə yetirmək üçün ora qayıtmazdan əvvəl öz ailəsinə vaxt sərf edə bilsin. Bu Ömər ibn əl-Xattabın Allah ondan razı olsun siyasəti idi. Ömər ibn Xattab radiyallahu anhu şərt qoymuşdu ki, əsgərlər və sərhədin keşiyində duranlar öz ailələrindən yalnız dörd ay ayrı qalmalıdırlar. Bu müddət bitdikdən sonra geri qayıtmalıdılar və digərləri onları əvəz etməlidirlər... (əl-Mufəssəl fi Əhkam əl-Məra, Zaydan