edilmişdir. Aydın qəlbə və şəfaf ruha malik idi. Əmanətə xəyanət etməzdi, özünə aid olmayan işlərə qarışmazdı.

Bəzi təfsirçilər onun peyğəmbər olduğunu iddia edirlər. Ancaq buna heç bir dəlil yoxdur. Peyğəmbərdən (s) gələn hədisdə deyilir: ““Bir gün Loğman gündüz vaxtı istirahət etmək üçün yatırmış və qəflətən bir səs eşidir ki, ey Loğman! İstəyirsənmi ki, Allah səni yer üzündə öz xəlifəsi qərar versin ki, insanların arasında düzgün hökm çıxardasan?”.

Loğman da səsin cavabında deyir: “Əgər Pərvərdigarım mənə ixtiyar verərsə, afiyət yolunu seçərəm və bu böyük imtahana girmərəm. Ancaq əgər əmr etsə, əmrini yerinə yetirərəm. Çünki bilirəm ki, bu cür məsuliyyəti çiynimə qoyarsa, mütləq mənə kömək edəcəkdir və günahdan qoruyacaqdır”.

Mələklər ona dedilər: “Ey Loğman, nə üçün?”. Cavab verdi: “Çünki insanlar arasında hökm çıxartmaq - çətin iş və mühüm mərhələdir. Zülm dalğası hər tərəfdən onu bürüyər. Əgər Allah insanı hifz edərsə, nicat tapmağa layiqdir. Əgər yanlış yola gedərsə, behişt yolunu azmışdır. O kəs ki, dünyada başıaşağı və axirətdə başıuca olarsa, bunun əksi olan insandan daha yaxşıdır. O kəs dünyanı seçərsə, dünyaya çatmaz. Axirəti də əldən verər”.

Mələklər bu cavablardan heyrətə gəlirlər. Loğman bu sözləri deyir və yuxuya gedir. Allah Təala hikmət nurunu qəlbinə əta edir. Yuxudan ayılanda dili hikmət sözləri ilə açılır”.

Loğmanın hikmətli sözləri

Loğman oğluna nəsihət verərək, deyir: “Oğlum! Dünya dərin bir dənizdir ki, çox sayda xəlq olmuşlar orada boğulublar. Sən bu dənizdə gəmini Allaha iman tərəfə qərar ver. Əgər bu dənizdən xilas olarsansa - İlahi rəhmətin bərəkətindəndir, əgər batarsansa, günahlarına görədir”.

Başqa bir yerdə deyir: “Oğlum! O zaman ki, səfərə gedirsən, özünlə hamının istifadə edə biləcəyi qədər silah, paltar, çadır, su içmək qabı, tikmək şeyləri, zəruri dərmanlar götür. Həyat yoldaşlarınla İlahi günahdan başqa hər şeydə həmrah ol.

Oğlum! O zaman ki, çox insanlarla səfərə çıxırsan, işlərdə onlarla məşvərət et.